بازداشت توهین کننده به سگ های محافظ احمدی نژاد یادتان هست؟

آینده: راستش من هم علاقه دارم که ریس ستاد مردمی سعید جلیلی به عنوان نامزد اقلیت، از آنچنان حقوقی برخوردار باشد که جلوی نهاد ریاست جمهوری یا هرجا که صلاح می‌داند، مطابق فصل سوم قانون اساسی اعتراض به رییس جمهور منتخب اکثریت کند.

اصلا باعث شعف من است که اصولگرایان عزیز و افراطیون عزیز‌تر، این اعتراض را یک حق قانونی در چارچوب باورهای دموکراسی ارشادی ایران می‌دانند. اما احساس می‌کنم که آن‌ها منظورشان، آن فصل قانون اساسی و حق اعتراض مسالمت آمیز نیست.

مساله اینست که اعتراض اگر از ناحیه ما باشد، خشم انقلابی و وظیفه دینی و ملی و میهنی و بسیجی و اصلا عبادت است. اما اگر اعتراض از ناحیه گروه مقابل باشد، انحراف، فتنه، اغتشاش، حربه دشمن،‌ام‌ای سیکس، سوروس و... است.

اگر خاطرتان باشد دکتر احمدی‌نژاد در آغاز ورود خود به ساختمان ریاست جمهوری دستور داد فرش‌های نهاد ریاست جمهوری را که در دوره سید محمد خاتمی خریداری شده بودند، جمع کرده و به موزه بفرستند و حتی اصرار داشت به جای آنکه در ساختمان نهاد ریاست جمهوری مستقر شود، در‌‌ همان خانه خود در نارمک زندگی کند.

دره‌مان شرایط یک وبلاگنویس بی‌نوا از گشتن نمایشگاه مطبوعات توسط سگ‌های محافظ انتقاد کرد و گزارشی نوشت مبنی بر اینکه «چهار سگ در تیم حفاظتی دکتر محمود احمدی‌نژاد –رئیس جمهوری ایران- به منظور تشخیص بمب و مواد منفجره به کار گرفته شده‌اند که هر یک به قیمت ۱۵۰ میلیون تومان از کشور آلمان خریداری شده‌اند.

این سگ‌ها که از باهوش‌ترین و اصیل ترین‌نژاد سگ‌های آلمانی به شمار می‌آیند، پیش از بازدید رئیس جمهور از نمایشگاه‌ها، و یا اماکنی که به منظور سخنرانی یا بازدید در آن‌ها حضور می‌یابد، مستقر می‌شوند، منطقهٔ مورد بازدید را کاملا کنترل می‌کنند و پس از اعلام وضعیت سفید، رئیس جمهور در محل حاضر می‌شود. هر یک از این ۴ سگ بالغ بر ۱۵۰ میلیون تومان خریداری شده‌اند که در مجموع رقم ۶۰۰ میلیون تومان به خرید آن‌ها اختصاص یافته است. روز چهار شنبهٔ گذشته (۲۳/۸/۸۶) همزمان با بازدید دکتر احمدی‌نژاد –رئیس جمهوری اسلامی ایران- از نمایشگاه مطبوعات، این سگ‌ها در محل نمایشگاه‌‌ رها شدند تا به انجام عملیاتی که نزد تیم حفاظتی و خبرنگاران به عنوان «چک و خنثی» معروف است بپردازند که البته خنثی کردن را باید از وظایف آن‌ها حذف کرد. این عملیات در روز چهار شنبه از ساعت ۱۲ ظهر آغاز شد و به گفته نمایندگان رسانه‌ها در غرفه‌های نمایشگاه با توهین آمیز‌ترین رفتار‌ها از سوی تیم حفاظتی رئیس جمهور همراه بود»

اما این نوشته وبلاگی به یک سایت خبری درز کرد و نهایتا خبر مطرحی شد. خیلی زود صاحب وبلاگ شاید به جرم نشر اکاذیب _ بخوانید توهین به سگ‌های حفاظت رییس جمهور_ بازداشت شد. همین بازداشت و بعد آزادی با قرار وثیقه البته موجب شد که این وبلاگنویس هم به خیل روزنامه نگاران فراری و تبعیدی بپیوندد.

در سالهای اخیر هم پرتاب کننده کفش به سوی احمدی‌نژاد ۳ ماه بازداشت بود. حالا کفش‌ها و مهرهای خریداری شده دوران احمدی‌نژاد در غیاب او رو می‌شوند. بله ورق برگشته است. رییس جمهور فعلی، آنچنان که دلبخواه افراطی‌ها باشد نیست و لذا حفظ حرمت‌اش واجب نیست. اما مردم نهایتا با مقایسه به نتیجه می‌رسند.

دیروز حفظ حرمت سگ تیم حفاظت احمدی‌نژاد ضروری بود، حالا تئوریسین‌های افراطیون، کفش را ابزار مهم دموکراسی می‌دانند. برای همین تمام حرمت‌ها و مراحم گذشته مباح شده‌اند.

بازی برای اصلاح طلبان ملایم و آرام و اصولگرایان منطقی بسیار ساده شده، چرا که حریفی که پنجاه درصد احتمال دارد دست به افراط بزند، همیشه بازنده دموکراسی است.

معیارهای دوگانه اصولگرایان ضعف اصلی آن‌ها برای باور شدن توسط عامه است. این معیارهای دوگانه منجر به حذف کامل آن‌ها از چرخه تولید قدرت خواهد شد. مردم معیار‌های دوگانه را در شرایط سخت و فوق العاده می‌پذیرند. اما شرایط فوق العاده را نمی‌توان برای همیشه مستولی کرد. چون امر فوق العاده، به شدت «نیروی ضد امر فوق العاده» را با زتولید می‌کند. یک گروه سیاسی دارای عنوان هرگز حیات خود را به شرایط فوق العاده گره نمی‌زند، چون در شرایط عادی دچار مرگ اعتبار خواهد شد.

مشکل اینجاست که گروه مخالف دولت فعلی را یک بولتن نویس سابق هدایت می‌کند. این غم انگیزست که پیران خردمند اصولگرایی که بخشی از آن‌ها حامل بخشی از اصول و خاطرات اخلاقی و ایستادگی هستند، عملا نمی‌توانند در مقابل شیوع بیماری افراط‌گری در جبهه خودشان ابتکار عملی داشته باشند. حتی گاهی دیده شده که پیری خردمند از آن‌ها برای اثبات وفاداری به بولتن نویسان و در اماندن از شرشان، خود از آن‌ها جلو زده است.

آیا اصولگرایان بازی را به همین شکل ادامه می‌دهند و به شرایط سخت تری می‌رسانند یا نه به‌‌ همان کفش قناعت می‌کنند؟ بستگی به این دارد که ما درآینده گروهی به اسم اصولگرا لازم داریم یا نه؟