نگاه جدید غرب به نتانیاهو: پایت را از گلیمت دراز تر کرده ای/در مساله‌ی ایران، اسراییل حق وتو ندارد

روزنامه آلمانی یونگه ولت نوشت: بعد از حمله‌ی شیمیایی در ۲۱ اوت در حومه‌ی دمشق که بدون مدرک به دولت سوریه نسبت داده شد، بازها در دولت آمریکا مطمئن بودند که اکنون به جنگ علیه دمشق که مدت‌ها در آرزوی‌اش بودند، خواهند رسید.

به گزارش سرویس بین الملل سایت خبری تیک Tik.ir، «یک شخصیت بلندپایه در کاخ سفید» در ۳۱ اوت تلفنی به بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسراییل و موشه یالون، وزیر دفاع آن اطلاع داد که آمریکا ظرف ۲۴ تا ۴۸ ساعت آینده دست به حمله علیه سوریه خواهد زد.

حتی گزارش‌هایی در مورد آگاه کردن فرانسوا اولاند، رییس‌جمهور فرانسه از این حمله توسط واشنگتن در رسانه‌ها منتشر شد. در هر دو مورد نام خبردهنده ناشناس باقی ماند. البته او ظاهرا بدون آگاهی اوباما عمل کرده بود که روز بعد از آن به افکار عمومی گفت می‌خواهد موافقت کنگره‌ی آمریکا را برای جنگی جدید جلب کند.

این ماجرا فرصتی است برای نگاه به اختلافی که در پشت‌پرده‌ی به ظاهر یک‌دست قدرت در کاخ سفید، بین ماجراجویان نومحافظه‌کار از یک‌سو و طرفداران نوعی مکتب قدیمی قدرت در آمریکا از سوی دیگر، در جریان است. طرفداران نظریه‌ی دوم می‌خواهند از دخالت مستقیم واشنگتن در یک جنگ دیگر با یک کشور عربی و اسلامی اجتناب کنند، در حالی‌که دسته‌ی اول امید به تغییر سریع حکومت در دمشق و تضعیف ایران دارند. این مساله به نفع دولت نتانیاهو در اسراییل نیز است.

به مدد میانجی‌گری روسیه جلوی حمله به سوریه فعلا گرفته شد و ناراحتی زیاد جنگ‌طلبان در واشنگتن و تل آویو و پاریس را در پی داشت. از این گذشته از زمانی که دولت روحانی در ایران بر سر کار است، بهبودی آشکار مناسبات دیپلماتیک بین آمریکا و ایران به چشم می‌خورد.

بازها در واشنگتن و غرب خود را هرچه بیشتر منزوی می‌بینند. اما دولت نتانیاهو به جای این‌که هوشیارانه مدتی آرام شود و زبان در کام گیرد، با واکنش‌های خیره‌سرانه از نظر سیاسی، خراب‌کاری می‌کند. برای نمونه بیش از پیش دست به تهدید حمله‌ی نظامی ایران زده است. یا نمایندگان حزب لیکود در مجلس اسراییل به سخنرانی اوباما در مجمع عمومی سازمان ملل در ۲۴ سپتامبر که در گوش آن‌ها بیش از حد آشتی‌جویانه بود، با این تفسیر واکنش نشان دادند که اکنون آشکار است که «اسراییل دیگر نمی‌تواند امید داشته باشد که اوباما روزی علیه ایران زور به کار ببرد.»

نتانیاهو با ناراحتی بسیار یک هفته‌ بعد در مجمع عمومی تهدید کرد که اگر لازم باشد رژیمش به تنهایی جلوی ایران را می‌گیرد. به تعبیر او فشار روی ایران باید برقرار بماند.

البته چنین می‌نماید که نتانیاهو حتی نزد توجیه‌گران و حامیان غربی‌اش، پا را از حد فراتر گذاشته باشد.

یک دیپلمات غربی به روزنامه یدیعوت آحارونت اسرائیل گفت:«در مساله‌ی ایران، اسراییل حق وتو ندارد.

وی افزود: نتانیاهو «دیگر هم‌گام با سایر ملت‌ها» نیست. از این گذشته در این فاصله علاقه‌های دیگری مطرح می‌شود.

 یدیعوت احارونت از یک عضو سابق دولت آمریکا نقل کرد که تشنج‌زدایی احتمالی با ایران هم‌اکنون نیز «توجه شرکت‌های انرژی غربی» را متوجه خود کرده است.