نسخه چاپی
ارسال به دوستان
سکوت؛ کلمه ی مهمی که از لغات مربوط به رابطه ایران و آمریکا حذف شد
در حال حاضر روابط رسمی همچنان متوقف باقی مانده است و اگر شما به تهران بروید سفارت آمریکا تبدیل به یک موزه شده است. دستگاههای تایپ و عکسهای قدیمی در جای خود قرار دارند و از سال ۱۹۷۹ که همه چیز تغییر کرد، میزها خالی مانده است.
رادیو ملی آمریکا(NPR) نوشت: تنش، عدم اعتماد، خصومت: برای بیش از سی سال این لغات بیانگر رابطه بین ایران و ایالات متحده آمریکا است. در عینحال کلمهی دیگری اهمیت بیشتری دارد؛ آن کلمه «سکوت» است.
به گزارش سرویس بین الملل سایت خبری تیک Tik.ir، از سال ۱۹۷۹ هیچ یک از روسای جمهور آمریکا و ایران گفتوگو نکرده اند. اما تمام این شرایط در تاریخ ۲۷ سپتامبر وقتی که اوباما، رییسجمهور آمریکا با ورود به اتاق رسانههای کاخ سفید اعلام کرد که او هماکنون با رییسجمهور جدید ایران مکالمه تلفنی انجام داده، تغییر کرد. این اقدام بزرگ در روابط بین آمریکا و ایران خبری حایز اهمیت بود. از گفتوگو بین اوباما و روحانی امیدوارانه استقبال شد؛ چراکه در مقابل بدبینی عمیق ناشی از اشتباهات و بعضا خشونتورزیهای آشکار قرار دارد.
سکوت طولانی از سال ۱۹۷۹ آغاز شد، اما ریشههای اختلاف عمیقتر است. در سال ۱۹۵۳، ایران یک دموکراسی با نخست وزیری محبوب مردم بود. اما سازمان سیا به سرنگونی آن دولت و برقراری مجدد حکومت شاهنشاهی محمدرضا پهلوی که برای منافع آمریکا مساعدتر بود کمک کرد. پهلوی تا سال ۱۹۷۹ با بیرحمی به حاکمیت خود ادامه داد و در این سال در میانهی اعتراضات گستردهی مردمی از کشور گریخت. سپس رهبر انقلابی ایران، آیت الله روحالله خمینی با بازگشت از تبعید و تصدی امور را در دست گرفت.
گری سیک، استاد دانشگاه کلمبیا در مصاحبهای با آرن راس گفت که حاکمیت جدید اسلامی ایران موجودیت جدیدی برای آمریکا و همینطور سایر کشورهای جهان بود. از نظر گری سیک که در شورای امنیت ملی در سال ۱۹۷۹ برای جیمی کارتر، رییسجمهور وقت آمریکا کار میکرد: «اینکه بگوییم ما برای این تغییر آماده نبودیم، کتمان حقیقت است.»
با تسخیر سفارت آمریکا در تهران در تاریخ چهارم نوامبر ۱۹۷۹ توسط معترضان و نظامیان، روابط بین دو کشور تیرهتر شد. تقاضای معترضان این بود که شاه که در آمریکا برای معالجه پزشکی به سر میبرد به منظور اجرای عدالت به کشور بازگردانده شود.
بعد از ۴۴۴ روز، گروگانها آزاد شدند اما این بحران سبب شد تا آمریکا به طور رسمی روابط دیپلماتیک خود را با ایران قطع کند. از آن زمان تا کنون دو کشور با دورههایی از تنش و فرصت مواجه بودهاند. خصومت بین ایران و آمریکا طی هشت سال ریاست جمهوری محمود احمدینژاد در حد بالایی قرار داشت. رییسجمهور ایران احساسات خود در مورد آمریکا را به صراحت ابراز میکرد.
احمدینژاد گفت: «امپراطوری آمریکا در جهان به پایان راه خود نزدیک میشود و حاکمان بعدی میبایستی مداخله خود را به مرزهای خود محدود کنند.»
انتخاب روحانی در تابستان امسال گفتمان جدیدی را در ایران به وجود آورد.
روحانی گفت: «انتخابات اخیر در ایران نمونهی زنده و روشنی از انتخاب عاقلانه امید، عقلگرایی و نوگرایی مردم بزرگ ایران است.» تحول مکالمهی تلفنی بین روحانی و اوباما اقدام سادهای است که به نظر گری سیک کل این جریان را متحول کرد. ا
ین استاد دانشگاه ادامه میدهد: «به طور قطع این تحول مهمترین تغییری بود که طی ۳۴ سال گذشته اتفاق افتاد. هیچ چیزی با آن قابل مقایسه نیست.» در عینحال صداهای بدبینانهای از جمله بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسراییل شنیده میشود. او اخیرا خطاب به سازمان ملل اعلام کرد که ایران در پشت یک پرده «لفاظی آرامبخش» مخفی شده است.
نتانیاهو گفت: «حالا میدانم که روحانی شبیه احمدینژاد نیست اما در مورد برنامه هستهای ایران، احمدینژاد یک گرگ با لباس گرگ بود اما روحانی یک گرگ در لباس میش است.»
سوزان ملونی یکی از کارمندان ارشد مرکز تحقیقات خاورمیانه موسسه بروکینگز نیز بر این اعتقاد است که تغییر در روابط بین آمریکا و ایران واقعی است. ملونی که در هیات اجرایی جرج دبلیو بوش مشاور سیاست خارجی ایران بود، میگوید این تغییر نتیجه عوامل مختلفی است، از جمله تحریمها که اثراتی بر اقتصاد ایران داشته است.
از نظر او احمدینژاد بسیار جنجالبرانگیز بود. برآیند آن ایران را ترغیب کرده است که در واقع حالا زمان آن فرا رسیده تا به روشی کاملا متفاوت، با واشنگتن برخورد کرد.
در حالیکه انتخاب روحانی با استقبال جوانان مواجه شد، اعتراضها و کفش پراکنیهایی نیز از طرف تندگرایان به عمل آمد.
از نظر ملونی در ایران مباحثی وجود دارد مبنی بر اینکه آیا رابطه نزدیک رییسجمهور ملت با رهبر کشوری که هنوز هم به طور رسمی شیطان بزرگ تلقی میشود درست بود یا خیر.
ملونی در مورد مکالمهی تلفنی بر این اعتقاد است که این مکالمه، نه به عنوان اولین قدم در فرایند سریع و ساده بلکه به عنوان شروع یک فرایند بلندمدت گرم شدن تدریجی روابط بین دو دشمن دیرنیه که اشتراکات زیادی دارند، در خاطر خواهد ماند.
در عینحال به نظر نمیرسد که به طور غیرقابل اجتنابی تغییر بلندمدتی را در ایران انتظار داشته باشیم که صرفا نتیجهی خواست مردم باشد.
مجلس ایران به طور همه جانبهای دیپلماسی روحانی با اوباما را مورد حمایت قرار داد. در حال حاضر روابط رسمی همچنان متوقف باقی مانده است و اگر شما به تهران بروید سفارت آمریکا تبدیل به یک موزه شده است. دستگاههای تایپ و عکسهای قدیمی در جای خود قرار دارند و از سال ۱۹۷۹ که همه چیز تغییر کرد، میزها خالی مانده است.
به گزارش سرویس بین الملل سایت خبری تیک Tik.ir، از سال ۱۹۷۹ هیچ یک از روسای جمهور آمریکا و ایران گفتوگو نکرده اند. اما تمام این شرایط در تاریخ ۲۷ سپتامبر وقتی که اوباما، رییسجمهور آمریکا با ورود به اتاق رسانههای کاخ سفید اعلام کرد که او هماکنون با رییسجمهور جدید ایران مکالمه تلفنی انجام داده، تغییر کرد. این اقدام بزرگ در روابط بین آمریکا و ایران خبری حایز اهمیت بود. از گفتوگو بین اوباما و روحانی امیدوارانه استقبال شد؛ چراکه در مقابل بدبینی عمیق ناشی از اشتباهات و بعضا خشونتورزیهای آشکار قرار دارد.
سکوت طولانی از سال ۱۹۷۹ آغاز شد، اما ریشههای اختلاف عمیقتر است. در سال ۱۹۵۳، ایران یک دموکراسی با نخست وزیری محبوب مردم بود. اما سازمان سیا به سرنگونی آن دولت و برقراری مجدد حکومت شاهنشاهی محمدرضا پهلوی که برای منافع آمریکا مساعدتر بود کمک کرد. پهلوی تا سال ۱۹۷۹ با بیرحمی به حاکمیت خود ادامه داد و در این سال در میانهی اعتراضات گستردهی مردمی از کشور گریخت. سپس رهبر انقلابی ایران، آیت الله روحالله خمینی با بازگشت از تبعید و تصدی امور را در دست گرفت.
گری سیک، استاد دانشگاه کلمبیا در مصاحبهای با آرن راس گفت که حاکمیت جدید اسلامی ایران موجودیت جدیدی برای آمریکا و همینطور سایر کشورهای جهان بود. از نظر گری سیک که در شورای امنیت ملی در سال ۱۹۷۹ برای جیمی کارتر، رییسجمهور وقت آمریکا کار میکرد: «اینکه بگوییم ما برای این تغییر آماده نبودیم، کتمان حقیقت است.»
با تسخیر سفارت آمریکا در تهران در تاریخ چهارم نوامبر ۱۹۷۹ توسط معترضان و نظامیان، روابط بین دو کشور تیرهتر شد. تقاضای معترضان این بود که شاه که در آمریکا برای معالجه پزشکی به سر میبرد به منظور اجرای عدالت به کشور بازگردانده شود.
بعد از ۴۴۴ روز، گروگانها آزاد شدند اما این بحران سبب شد تا آمریکا به طور رسمی روابط دیپلماتیک خود را با ایران قطع کند. از آن زمان تا کنون دو کشور با دورههایی از تنش و فرصت مواجه بودهاند. خصومت بین ایران و آمریکا طی هشت سال ریاست جمهوری محمود احمدینژاد در حد بالایی قرار داشت. رییسجمهور ایران احساسات خود در مورد آمریکا را به صراحت ابراز میکرد.
احمدینژاد گفت: «امپراطوری آمریکا در جهان به پایان راه خود نزدیک میشود و حاکمان بعدی میبایستی مداخله خود را به مرزهای خود محدود کنند.»
انتخاب روحانی در تابستان امسال گفتمان جدیدی را در ایران به وجود آورد.
روحانی گفت: «انتخابات اخیر در ایران نمونهی زنده و روشنی از انتخاب عاقلانه امید، عقلگرایی و نوگرایی مردم بزرگ ایران است.» تحول مکالمهی تلفنی بین روحانی و اوباما اقدام سادهای است که به نظر گری سیک کل این جریان را متحول کرد. ا
ین استاد دانشگاه ادامه میدهد: «به طور قطع این تحول مهمترین تغییری بود که طی ۳۴ سال گذشته اتفاق افتاد. هیچ چیزی با آن قابل مقایسه نیست.» در عینحال صداهای بدبینانهای از جمله بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسراییل شنیده میشود. او اخیرا خطاب به سازمان ملل اعلام کرد که ایران در پشت یک پرده «لفاظی آرامبخش» مخفی شده است.
نتانیاهو گفت: «حالا میدانم که روحانی شبیه احمدینژاد نیست اما در مورد برنامه هستهای ایران، احمدینژاد یک گرگ با لباس گرگ بود اما روحانی یک گرگ در لباس میش است.»
سوزان ملونی یکی از کارمندان ارشد مرکز تحقیقات خاورمیانه موسسه بروکینگز نیز بر این اعتقاد است که تغییر در روابط بین آمریکا و ایران واقعی است. ملونی که در هیات اجرایی جرج دبلیو بوش مشاور سیاست خارجی ایران بود، میگوید این تغییر نتیجه عوامل مختلفی است، از جمله تحریمها که اثراتی بر اقتصاد ایران داشته است.
از نظر او احمدینژاد بسیار جنجالبرانگیز بود. برآیند آن ایران را ترغیب کرده است که در واقع حالا زمان آن فرا رسیده تا به روشی کاملا متفاوت، با واشنگتن برخورد کرد.
در حالیکه انتخاب روحانی با استقبال جوانان مواجه شد، اعتراضها و کفش پراکنیهایی نیز از طرف تندگرایان به عمل آمد.
از نظر ملونی در ایران مباحثی وجود دارد مبنی بر اینکه آیا رابطه نزدیک رییسجمهور ملت با رهبر کشوری که هنوز هم به طور رسمی شیطان بزرگ تلقی میشود درست بود یا خیر.
ملونی در مورد مکالمهی تلفنی بر این اعتقاد است که این مکالمه، نه به عنوان اولین قدم در فرایند سریع و ساده بلکه به عنوان شروع یک فرایند بلندمدت گرم شدن تدریجی روابط بین دو دشمن دیرنیه که اشتراکات زیادی دارند، در خاطر خواهد ماند.
در عینحال به نظر نمیرسد که به طور غیرقابل اجتنابی تغییر بلندمدتی را در ایران انتظار داشته باشیم که صرفا نتیجهی خواست مردم باشد.
مجلس ایران به طور همه جانبهای دیپلماسی روحانی با اوباما را مورد حمایت قرار داد. در حال حاضر روابط رسمی همچنان متوقف باقی مانده است و اگر شما به تهران بروید سفارت آمریکا تبدیل به یک موزه شده است. دستگاههای تایپ و عکسهای قدیمی در جای خود قرار دارند و از سال ۱۹۷۹ که همه چیز تغییر کرد، میزها خالی مانده است.
پسندیدم 0
گزارش خطا
