کد خبر: ۳۰۶۷۴۹
تاریخ انتشار: ۳۰ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۰:۳۰
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
روانشناس بالینی:
روانشناس بالینی و مشاور خانواده از والدین خواست ضمن تشویق کودکان به رعایت پروتکل‌های بهداشتی و استفاده از ماسک و مواد ضد عفونی کننده، واقعیت‌های کرونا را با هدف کاهش اضطراب و استرس این ویروس برای آنان تبیین کنند.
نرگس نوروزی راهکارهایی را برای کاهش میزان اضطراب، استرس و نگرانی خانواده ها در روزهای که ویروس کرونا اوج گرفته پیشنهاد داده که مشروح آن در پی می آید: 

 در این روزهای خاص برای مقابله با استرس های ناشی از باز شدن مدارس و امکان ابتلای دانش آموزان به کرونا چه باید کرد؟

نوروزی: اول بهتر است بگویم بخشی از این استرس ها برای بچه ها و یکسری از استرس ها هم برای بزرگسالان است. در ارتباط با استرس بچه ها باید آرامش آنها را در نظر بگیریم. این خیلی مهم است که برای بچه ها درباره این بیماری توضیح بدهیم. برای مثال بگوییم که بیماری شبیه به آنفلوآنزا است و نیاز به رعایت یکسری پروتکل های بهداشتی داریم تا گرفتار بیماری نشویم.

سعی کنیم به دور از عصبانیت و تنش طوری که بچه ها دچار استرس نشوند و با همدلی این شرایط را توضیح دهیم و از آنها بخواهیم که برای مثال حتما از ماسک استفاده کنند.

آیا خانواده ها می توانند واقعیت های موجود درباره بیماری را به بچه ها شرح دهند؟

نوروزی: با در نظر گرفتن شرایط روحی بچه ها، بهتر است که واقعیت این بیماری را به آنها توضیح دهیم تا از اهمیت رعایت بهداشت و استفاده از ماسک و ضدعفونی کننده ها مطلع شوند. وقتی به صورت منطقی با بچه ها صحبت و مسائل را برای آنها تشریح کنیم، کمک کرده ایم که بچه ها رفتار خود را در مواقعی که والدینشان کنار آنها نیستند مدیریت کنند.

لازم است بگویم با وجود اخبار موجود درباره بیماری کرونا اما بچه ها احساسات را از والدین خود می گیرند. وقتی مادر با استرس و عصبانیت درباره این مسائل با فرزندش صحبت کند، بچه آن را در ذهنش به خاطر می سپارد و ممکن است دچار وسواس یا مشکلاتی شود که نتواند آن را از ذهنش حذف کند.

برای بچه های کوچکتر چقدر آموزش رعایت مسائل بهداشتی همراه بازی می تواند اثرگذار باشد؟

نوروزی: آموزش همراه با بازی اثرگذاری بهتری به همراه دارد. برای مثال گاهی می توانیم از خود بچه ها کمک بگیریم. از آنها سوال کنیم که چه کاری انجام بدهیم بهتر است. یا از او سوال کنیم اگر دوستت ماسکت را بخواهد تو چه کار می کنی؟ این خیلی مهم است که بچه ها کوچکتر را با بازی آموزش دهیم و با بچه ها بزرگتر منطقی صحبت کنیم تا به نتیجه دلخواهمان برسیم.

نظر شما درباره استرس ها و اضطراب هایی که متوجه والدین است چیست؟

نوروزی: اگر بخواهیم صادق باشیم باید بگویم که حدود ۱۵ درصد این استرس ها ناشی از اضطراب جمعی است. وقتی جامعه بر روی یک مشکل خاص تمرکز کرده مثل مدرسه رفتن بچه ها در دوران کرونا و احتمال ابتلای دانش آموزان، بدون شک ذهن خیلی از والدین متوجه این موضوع و نگرانی هایشان دوچندان می شود زیرا این موضوع تبدیل به مسئله ای جمعی شده است. همین استرس را به خانواده ها القا می کند که من هم باید نگران باشم. داشتن استرس و نگرانی بد نیست. گاهی هم مثبت است اما تا جایی که به سلامت روحی و روانی فرد آسیب نزند.

البته در این میان خانواده هایی هم هستند که در بخش های دیگر زندگی مسایل بهداشتی را رعایت نمی کنند و فقط در خصوص مدرسه رفتن فرزندشان و احتمال ابتلایش ابراز نگرانی می کنند. در حالی که مهمانی می گیرند، مسافرت می روند یا مسائل بهداشتی را جدی نمی گیرند اما مدرسه رفتن بچه را همراه با حساسیت های ویژه ای می دانند که این اصلا قابل توجیه نیست.

چطور از این شدت تنش و استرس جمعی می توان کم کرد؟

نوروزی: همان طور که گفتم تا یک حدی از این استرس و نگرانی طبیعی است اما اگر اضطراب تا جایی بالا برود که زندگی فرد مختل شود اینجا دیگر نیاز به مشاور دارد. یعنی شخص ثالثی باید به فرد کمک کند تا از میزان اضطراب او بکاهد و او را به جریان عادی زندگی بازگردد. با این حال اما بهتر است خانواده ها همیشه از منابع درست و معتبر اخبار را رصد کنند و با هر اطلاعات ضد و نقیضی که در فضای مجازی یا خانوادگی و... رد و بدل می شود دچار تشویش و نگرانی نشوند. نسبت به واقعیت اخبار از منابع معتبر تحقیق کنند. در قدم بعدی برای آن دسته از والدینی که بیش از حد نگران شرایط مدارس هستند، مادر می تواند برای آرامش خود یک روز همراه فرزند به مدرسه برود و همین دو ساعتی که کلاس برگزار می شود در مدرسه باشد. نظارت کند، نوع برخوردها، رعایت بهداشت در کلاس، زنگ تفریح و.. را از نزدیک ببیند. بدون شک وقتی مادر و پدر شرایط را از نزدیک رصد کنند از میزان نگرانی هایشان کاسته می شود.

خود بچه ها چقدر می توانند به کاهش نگرانی والدین کمک کنند؟

نوروزی: وقتی روی کمک بچه ها حساب باز کنیم و همان طور که درباره بلوغ جنسی به آنها آموزش می دهیم درباره کرونا نیز به آنها توضیح دهیم و بچه ها را با واقعیت های این بیماری مواجه کنیم طوری که دچار استرس و اضطراب نشوند، آن وقت از طرف آنها هم خیالمان راحت می شود.

با این حال نباید با پرداختن بیش از حد به این موضوع از روال عادی زندگی خارج شد و هم خود و هم کودکان را دچار اضطراب و نگرانی کنیم. معتقدم هر فرد بهترین مشاور خودش است و زمان هایی که احساس کردیم در مواجهه افکار منفی قرار گرفته ایم باید با پرداختن به یکسری فعالیت های دیگر خود را از آن موقعیت خارج کنیم. گوش دادن به آهنگ، انجام فعالیت های شاد در خانه، کتاب خواندن، فیلم دیدن و... همه کمک می کند تا بخشی از استرس هایمان فروکش کند و به آرامش برسیم. در این میان بد نیست که کمی از رسانه های اجتماعی نیز فاصله بگیریم.

به هر حال مرور اخبار تلخ، بر روحیه افراد تاثیرات منفی به جا می گذارد. تمرین درست نفس کشیدن کنیم. نفس عمیق باعث می شود اکسیژن به مغز برسد و ورزش می تواند به این امر کمک کند. اگر همه این راهکارها نتیجه بخش نبود و اضطراب، نگرانی و استرس شرایط عادی زندگی مان را مختل کرده بود، حتما باید فرد برای درمان به مشاور و روانشناس مراجعه کند و از وی کمک بگیرد.

منبع : ایرنا
نام:
ایمیل:
* نظر: