نسخه چاپی
ارسال به دوستان
اندیشکده بلفر:
اگر ایران و عربستان آشتی کنند...
مذاکرات ایران و ۱+۵ اکنون در مرحله نهایی تهیه پیشنویس موافقتنامهای بلندمدت است که صنعت هستهای بومی و بر پایه غنیسازی اورانیوم را برای اهداف صلحآمیز به رسمیت میشناسد و در عین حال تحریمهای بینالمللی را از میان برمیدارد.
اندیشکده بلفر نوشت: مذاکرات ایران و ۱+۵ اکنون در مرحله نهایی تهیه پیشنویس موافقتنامهای بلندمدت است که صنعت هستهای بومی و بر پایه غنیسازی اورانیوم را برای اهداف صلحآمیز به رسمیت میشناسد و در عین حال تحریمهای بینالمللی را از میان برمیدارد. عربستان سعودی اخیراً مقامات بلندپایه ایران را به ریاض دعوت کرده است. باید از این رخدادهای پس از موعد استقبال شود و بر اساس آنها برای بازگشت کل خاورمیانه به وضعیت شبه عادی برنامهریزی شود.
به گزارش سرویس بین الملل «تیک» Tik.ir، ایران محور این دو حرکت سیاسی است که اکثراً به سمت هم حرکت میکنند اما نکته اشتراک مهمی دارند: تنشهای ایران و عربستان و ایران و غرب تا حد زیادی توهماتی هستند که به تهدیدات واقعی و ملموس تبدیل نمیشوند؛ بلکه آنها انعکاس تهدیدات واقعی و نگرانیهای اغراقشدهای هستند که در نگاه اول ناامنیهای سیاسی و حس عمیق عدم احترام از جانب طرفین را منعکس میکنند.
اگر استانداردهای غیر نژادپرستانه در مورد پایبندی به قوانین رعایت شوند، همچنان اجتنابناپذیر است که ایران اختلافات خود با قدرتهای ۱+۵ را حل کند و روابط ایران و عربستان سعودی به حالت عادی بازگردد. باید بگویم هیچ گونه اختلاف حقیقی بین عربستان و ایران وجود ندارد زیرا این دو کشور برای یکدیگر تهدید نظامی یا استراتژیک به شمار نمیروند، گرچه زمانی که احساس کنند طرف دیگر سعی دارد آنها را از بعد ایدئولوژیک در منطقه ضعیف کند، واکنشهایی تشنجزا نشان میدهند.
تهران و ریاض قدرتهای منطقه هستند که باید بتوانند از منافع استراتژیک و ملی خود در منطقه محافظت کنند. آنها میتوانند با داشتن روابط دوجانبه و مناسب، ارتقای اوضاع اجتماعی-اقتصادی سایر ملل منطقه، با همکاری یکدیگر و سایر کشورها و توافق بر سر چارچوب امنیتی منطقه که مشابه موافقتنامه هلسینکی (که آمریکا و اتحادیه جماهیر شوروی در دهه ۷۰ میلادی آن را منعقد نمودند) خواهد بود، این امر را به بهترین شکل محقق کنند.
همین دستور کار بر روابط ایران و غرب و روابط ایران با ۱+۵ نیز اعمال میشود. تلاشها باید بر پیوندهای اقتصادی و تجاری اعمال شود که به نفع طرفین خواهد بود، مشروط به آنکه بر اساس احترام متقابل باشد و با ایران به شکلی نژادپرستانه برخورد نشود که محدودیتهای هستهای بر آن اعمال شود، در حالیکه آن محدودیتها بر سایر کشورها اعمال نمیشود. با توجه به قابلیتهای انسانی و مادی عظیم ایران، نزدیکی ارزشها و پیوندهای منطقهای گسترده، این کشور باید یکی از ستونهای حضور غرب در خاورمیانه باشد.
همان طور که امید میرود، اگر روابط ایران و غرب و ایران و عربستان سعودی از حالت تنشزا به همزیستی مسالمتآمیز و سپس همکاری پویا تبدیل شود، آنها تأثیری جدی و مثبت بر شرایط اعراب دارند. تغییرات چشمگیر در جهت بهبود حوزه داخلی و دوجانبه در ابتدا در لبنان-سوریه-عراق احساس میشود. بیشترین سود نصیب شهروندان عادی این سرزمینهای مورد ظلم میشود زیرا جنگطلبها در بین اعراب، اسرائیل و امریکا و سایر مناطق تسلیم نیروهای تسخیر نشدنی عفت عمومی و همزیستی مسالمتآمیز شدهاند که مشخصه اغلب شهروندان این سرزمینهاست.
به گزارش سرویس بین الملل «تیک» Tik.ir، ایران محور این دو حرکت سیاسی است که اکثراً به سمت هم حرکت میکنند اما نکته اشتراک مهمی دارند: تنشهای ایران و عربستان و ایران و غرب تا حد زیادی توهماتی هستند که به تهدیدات واقعی و ملموس تبدیل نمیشوند؛ بلکه آنها انعکاس تهدیدات واقعی و نگرانیهای اغراقشدهای هستند که در نگاه اول ناامنیهای سیاسی و حس عمیق عدم احترام از جانب طرفین را منعکس میکنند.
اگر استانداردهای غیر نژادپرستانه در مورد پایبندی به قوانین رعایت شوند، همچنان اجتنابناپذیر است که ایران اختلافات خود با قدرتهای ۱+۵ را حل کند و روابط ایران و عربستان سعودی به حالت عادی بازگردد. باید بگویم هیچ گونه اختلاف حقیقی بین عربستان و ایران وجود ندارد زیرا این دو کشور برای یکدیگر تهدید نظامی یا استراتژیک به شمار نمیروند، گرچه زمانی که احساس کنند طرف دیگر سعی دارد آنها را از بعد ایدئولوژیک در منطقه ضعیف کند، واکنشهایی تشنجزا نشان میدهند.
تهران و ریاض قدرتهای منطقه هستند که باید بتوانند از منافع استراتژیک و ملی خود در منطقه محافظت کنند. آنها میتوانند با داشتن روابط دوجانبه و مناسب، ارتقای اوضاع اجتماعی-اقتصادی سایر ملل منطقه، با همکاری یکدیگر و سایر کشورها و توافق بر سر چارچوب امنیتی منطقه که مشابه موافقتنامه هلسینکی (که آمریکا و اتحادیه جماهیر شوروی در دهه ۷۰ میلادی آن را منعقد نمودند) خواهد بود، این امر را به بهترین شکل محقق کنند.
همین دستور کار بر روابط ایران و غرب و روابط ایران با ۱+۵ نیز اعمال میشود. تلاشها باید بر پیوندهای اقتصادی و تجاری اعمال شود که به نفع طرفین خواهد بود، مشروط به آنکه بر اساس احترام متقابل باشد و با ایران به شکلی نژادپرستانه برخورد نشود که محدودیتهای هستهای بر آن اعمال شود، در حالیکه آن محدودیتها بر سایر کشورها اعمال نمیشود. با توجه به قابلیتهای انسانی و مادی عظیم ایران، نزدیکی ارزشها و پیوندهای منطقهای گسترده، این کشور باید یکی از ستونهای حضور غرب در خاورمیانه باشد.
همان طور که امید میرود، اگر روابط ایران و غرب و ایران و عربستان سعودی از حالت تنشزا به همزیستی مسالمتآمیز و سپس همکاری پویا تبدیل شود، آنها تأثیری جدی و مثبت بر شرایط اعراب دارند. تغییرات چشمگیر در جهت بهبود حوزه داخلی و دوجانبه در ابتدا در لبنان-سوریه-عراق احساس میشود. بیشترین سود نصیب شهروندان عادی این سرزمینهای مورد ظلم میشود زیرا جنگطلبها در بین اعراب، اسرائیل و امریکا و سایر مناطق تسلیم نیروهای تسخیر نشدنی عفت عمومی و همزیستی مسالمتآمیز شدهاند که مشخصه اغلب شهروندان این سرزمینهاست.
پسندیدم 0
گزارش خطا
