کد خبر: ۳۹۷۲۶
تاریخ انتشار: ۱۰ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۳:۲۵
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
تعداد بازدید: ۴۶
اندیشکده اسرائیلی «مرکز مطالعات راهبردی بگین سادات»:

در صورت عبور ایران از «آستانه هسته‌ای» اسرائیل باید بمب خود را از «سیلو» بیرون بیاورد

یک مشکل جدی در ارتباط با این محاسبات خوش‌بینانه وجود دارد. هیچ سیستم دفاعی ضد موشک‌های بالستیک را نمی‌توان در نگاه اول «قابل اتکا» یا «غیرقابل اتکا» دانست. اتکاپذیری در زمینه دفع تهدیدات یک مفهوم ذاتاً «نرم» است؛ هر سیستم دفاع موشکی دارای «نَشتی» هایی است. این امر که چنین نشتی‌هایی در محدوده‌های قابل‌قبول قرار می‌گیرند یا نه عمدتاً به نوع کلاهک‌هایی بستگی دارند که بر روی موشک‌های شلیکی دشمن نصب می‌گردند.
اندیشکده اسرائیلی «مرکز مطالعات راهبردی بگین سادات» در گزارشی به قلم «پروفسور لوئی رنه برس» و «جانتی چین» ژنرال بازنشسته نیروی هوایی آمریکا و فرمانده اسبق ستاد فرماندهی راهبردی نیروی هوایی آمریکا و مدیر ستاد مشترک «برنامه‌ریزی هدف راهبردی» نوشت: اکنون زمان آن رسیده است تا آنچه را روشن و واضح است پذیرفت. ایران به سرعت در حال نزدیک شدن به قابلیت هسته‌ای نظامی است. این کشور اخیراً به مذاکره‌کنندگان گروه ۱+۵ هشدار داد که درباره موشک‌های بالستیک خود حتی گفتگو هم نخواهد کرد. هنگامی که چنین موضعی احتمالاً در طول دو سال آینده مورد تائید قرار گیرد آن زمان دیگر گزینه اقدام پیشگیرانه اسرائیل گزینه‌ای واقع‌گرایانه نخواهد بود. در آن صورت همانطور که در ادامه توضیح خواهیم داد گزینه‌های راهبردی و امکان‌پذیر اسرائیل به ترکیب کم‌وبیش امیدبخش بازدارندگی هسته‌ای و پدافند عامل محدود می‌گردد.

به گزارش سرویس بین الملل «تیک» Tik.ir، شالوده اصلی پدافند عامل اسرائیل در برابر ایران سیستم ضد موشک‌های بالستیک «پیکان» (آرو) است. این برنامه که با هدف ردگیری موشک‌های بالستیک میان‌برد و کوتاه برد طراحی شده است قرار است به ویژه تهدید ناشی از موشک‌های زمین به زمین ایران را برطرف سازد. سیستم «گنبد آهنین» (آیرون دوم) که یک سیستم مجزا و حیاتی بوده و با هدف دفع خطرات کوتاه برد طراحی شده است اساساً در راستای ردگیری و دفع حملات راکتی از سمت غزه و لبنان استفاده می‌گردد. در حال حاضر، تهدیدات هوایی از سمت غزه و لبنان شلیک کلاهک‌های غیرمتعارف یا تسلیحات کشتارجمعی را شامل نمی‌شوند.

با این حال، یک مشکل جدی در ارتباط با این محاسبات خوش‌بینانه وجود دارد. هیچ سیستم دفاعی ضد موشک‌های بالستیک را نمی‌توان در نگاه اول «قابل اتکا» یا «غیرقابل اتکا» دانست. اتکاپذیری در زمینه دفع تهدیدات یک مفهوم ذاتاً «نرم» است؛ هر سیستم دفاع موشکی دارای «نَشتی» هایی است. این امر که چنین نشتی‌هایی در محدوده‌های قابل‌قبول قرار می‌گیرند یا نه عمدتاً به نوع کلاهک‌هایی بستگی دارند که بر روی موشک‌های شلیکی دشمن نصب می‌گردند.

«نتانیاهو» همچنین باید با برداشتن گام‌های ظریف و فرعی بر اعتبار و باورپذیری بازدارندگی هسته‌ای اسرائیل که همچنان «مبهم و نامشخص» است بیفزاید.

اسرائیل باید در این راستا: (۱) آماده باشد تا به محض اینکه انتظار می‌رود ایران به گونه‌ای قابل تائید از آستانه هسته‌ای عبور کند بمب خود را از «سیلو» بیرون بیاورد؛ و (۲) یک نیروی پاتک هسته‌ای متمایز را عملیاتی کند، نیرویی که به شکل مناسب تقویت و پراکنده گردیده است و آماده است تا علیه شهرهای سریعاً قابل‌شناسایی دشمن دست به حملات تلافی‌جویانه غیرقابل‌قبول بزند.

برنامه ریزان نیروی دفاعی اسرائیل در راستای پایان دادن به موضع تعمدی و طولانی‌مدت حفظ ابهام هسته‌ای باید این مسئله را مشخص سازند که افشای تصاعدی قابلیت هسته‌ای تا چه حد می‌تواند هدفمند و باصرفه باشد. هدف در اینجا کسب اطمینان از این امر است که ایرانی‌ها قوای هسته‌ای اسرائیل را به عنوان قوای قابل‌استفاده و برخوردار از قابلیت نفوذ استنباط کنند. چنین هدفی اگرچه تائید نگردیده است اما اهمیت آن غیرقابل‌انکار است.

در همه موضوعات پیچیده مرتبط با راهبرد هسته‌ای کشوری نکات ظریف و جزئی از نقشی کلیدی برخوردارند. به همین خاطر، اسرائیل باید این موضوع را برای هر مهاجم هسته‌ای احتمالی روشن سازد که سیستم دفاع موشکی «پیکان» همواره به صورت همزمان یا در کنار حملات تلافی‌جویانه اسرائیل فعالیت می‌کند. همواره باید به هرگونه کشور مهاجم احتمالی این نکته را فهماند که استقرار سیستم «پیکان» هرگز مانع حملات هسته‌ای تلافی‌جویانه و غیرقابل‌تحمل از طرف اسرائیل نخواهد شد یا از احتمال انجام چنین حملاتی نخواهد کاست.


captcha