نسخه چاپی
ارسال به دوستان
اندیشکده اسرائیلی:
اسرائیل و عربستان نمیتوانند و نمیخواهند باور کنند که سلاح هستهای ایران خطر قرمز واقعی اوباماست
پنجاه سال بعد، ارزیابی برنامه هستهای ایران بر روی میز «باراک اوباما» قرار میگیرد و این ارزیابی است که در دل متحدان در خاورمیانه ترس ایجاد کرده است. اسرائیل و اعراب نگران هستند بااینکه آمریکا مطمئن است ایران در آستانه دستیابی به سلاح هستهای است، واشنگتن برای متوقف کردن آن تمایل یا توانایی ندارد.
اندیشکده اسرائیلی «مرکز سیاست یهود» نوشت: پانزده سال پیش، سیا سندی تحت عنوان «برآورد اطلاعات ملی ویژه برنامه سلاحهای هستهای چین» برای «لیندون جانسون» تهیه کرد. تصاویر گرفتهشده در سه هفته پیش از آن نشان داد سایت چین در «لوپ نور» قطعاً مکان آزمایش هستهای بوده و ظرف دو ماه آینده راهاندازی میشود. در هر صورت، سیا برآورد کرد که چین مقدار کافی مواد شکافت پذیر را ندارد که آمریکا معتقد است تا اواسط سال ۱۹۶۵ میلادی در یک راکتور پلوتونیوم کوچک در بائوتو تولید شده است.
به گزارش سرویس بین الملل «تیک» Tik.ir، سیا که در تلاش است بین بازههای زمانی متضاد رابطهای برقرار کند، این مسائل را بررسی کرد: شاید شوروی مواد شکافتپذیر را انتقال داده است، شاید سیا از سایر سایتهای غنیسازی آگاهی نداشته باشد و یا شاید همانند اغلب تعهدات عمده، پیشرفت عناصر مختلف برنامه هستهای چین تنها ناهماهنگ شده است. در قسمت نتیجهگیری این سند آمده است حقایق موجود «امکان ارزیابی مطمئن فرصتهای انفجار هستهای کمونیستی چین طی چند ماه آینده را نمیدهد. آشکار است که امکان این انفجار پیش از پایان سال را نمیتوان نادیده گرفت و آزمایش ممکن است طی این دوره رخ دهد. در مقابل به اعتقاد ما این اتفاق احتمالاً تا پایان سال ۱۹۶۴ رخ نخواهد داد.» هفت هفته بعد، چین اولین بمب هستهای خود را در ۱۶ اکتبر ۱۹۶۴ آزمایش کرد که یک وسیله انفجاری و کاملاً غنیشده از اورانیوم بود.
پنجاه سال بعد، ارزیابی برنامه هستهای ایران بر روی میز «باراک اوباما» قرار میگیرد و این ارزیابی است که در دل متحدان در خاورمیانه ترس ایجاد کرده است. اسرائیل و اعراب نگران هستند بااینکه آمریکا مطمئن است ایران در آستانه دستیابی به سلاح هستهای است، واشنگتن برای متوقف کردن آن تمایل یا توانایی ندارد. علیرغم شواهد موجود در مورد سایت آزمایش هستهای، سیا اعتقاد نداشت که پکن دارای پلوتونیوم مناسب برای سلاح در مقدار کافی است و در نتیجه برآورد کرد که هر آزمایشی تا یک سال دیگر رخ خواهد داد. سند مذکور از قول «دونالد رامسفلد» وزیر دفاع سابق آمریکا مینویسد «ناشناختههای شناختهشده» زیادی در تصویر هستهای آن وجود دارد و جانسون آنچه را که به اعتقادش منطقی و مسئولانه بود انجام داد: هیچ کاری.
متحدان آمریکا واهمه دارند که دولت اوباما نیز به دلیل عدم قطعیت اجازه دهد که ایران به قابلیت هستهای دست یابد. جامعه اطلاعاتی حتی یک بار نیز زمان هستهای شدن کشورهای متخاصم را به درستی پیشبینی نکرده است و رئیسجمهور آمریکا حتی یک بار نیز از نیروی نظامی برای بازداری آنها استفاده نکرده است. شش هفته پیش از آن که شوروی اولین بمب هستهای خود را در اوت ۱۹۴۹ آزمایش کند، سازمان جاسوسی آمریکا به صورت محرمانه ارزیابی کرد که آزمایش روسیه حداقل دو سال دیگر انجام میشود. بیستوپنج سال بعد، در گزارش سیا پس از وقوع حادثه در مورد شکست این کشور در پیشبینی آزمایش "بودای خندان” هند از این سازمان به علت نادیده گرفتن فرصت تلاش و جلوگیری از اشاعه سلاح هستهای در هند انتقاد شده بود. اخیراً دولت بوش توسط سازمان جاسوسی اسرائیل که از وجود یک رآکتور پلوتونیوم در سوریه خبر داد غافلگیر شد. حتی در آن زمان نیز آمریکا تعلل کرد و در نهایت موجب شد که اسرائیل خود وارد میدان عمل شود.
زمانی که اوباما با یک ارزیابی جاسوسی روبرو میشود، همانند گزارشی که جانسون پنجاه سال پیش دریافت کرد، وی چه میکند؟ وی همانند پیشینیان خود میتواند اعلام کند که بر اساس بهترین اطلاعات موجود ایران هنوز قادر به تولید بمب هستهای نیست و رئیسجمهور آمریکا نمیتواند بر اساس عقل سلیم از همه ابزارهای ضروری باری جلوگیری از چنین اتفاقی استفاده کند. در مقابل وی میتواند خواستار زمان بیشتری شود به این امید که آمریکا در ارزیابیهای خود در رابطه برنامه هستهای ایران به قطعیت بیشتری برسد. این اقدام احتیاطی که دارای قابلیتهای نظامی منحصربهفرد و امنیت حاصل از فاصله فیزیکی است، نمیتواند مرگبار باشد. آمریکا همچنان دارای ابزارها و زمان جهت تخریب برنامه هستهای ایران حتی پس از شکافت هستهای است.
هیچکدام از اینها در مورد همسایگان ایران صدق نمیکند. بدون بمبافکنها و موشکهای کوتاه برد ایران، دولتهای منطقه برای اطلاعات کامل و به موقع منتظر نمیمانند، مگر آنکه قانع شده باشند که آمریکا در هر شرایطی مانع گریز هستهای توسط ایران میشود. در این موضوعی وجود دارد که مشخص میکند چرا متحدان آمریکا تا این حد مشوش هستند: در حالیکه واشنگتن میتواند منتظر بماند تا به صورت قطعی در مورد گریز هستهای ایران قانع شود، اسرائیل و عربستان نمیتوانند و نمیخواهند باور کنند که سلاح هستهای ایران خطر قرمز واقعی اوباماست. با توجه به سابقه آمریکا، نباید آنها را سرزنش کرد.
به گزارش سرویس بین الملل «تیک» Tik.ir، سیا که در تلاش است بین بازههای زمانی متضاد رابطهای برقرار کند، این مسائل را بررسی کرد: شاید شوروی مواد شکافتپذیر را انتقال داده است، شاید سیا از سایر سایتهای غنیسازی آگاهی نداشته باشد و یا شاید همانند اغلب تعهدات عمده، پیشرفت عناصر مختلف برنامه هستهای چین تنها ناهماهنگ شده است. در قسمت نتیجهگیری این سند آمده است حقایق موجود «امکان ارزیابی مطمئن فرصتهای انفجار هستهای کمونیستی چین طی چند ماه آینده را نمیدهد. آشکار است که امکان این انفجار پیش از پایان سال را نمیتوان نادیده گرفت و آزمایش ممکن است طی این دوره رخ دهد. در مقابل به اعتقاد ما این اتفاق احتمالاً تا پایان سال ۱۹۶۴ رخ نخواهد داد.» هفت هفته بعد، چین اولین بمب هستهای خود را در ۱۶ اکتبر ۱۹۶۴ آزمایش کرد که یک وسیله انفجاری و کاملاً غنیشده از اورانیوم بود.
پنجاه سال بعد، ارزیابی برنامه هستهای ایران بر روی میز «باراک اوباما» قرار میگیرد و این ارزیابی است که در دل متحدان در خاورمیانه ترس ایجاد کرده است. اسرائیل و اعراب نگران هستند بااینکه آمریکا مطمئن است ایران در آستانه دستیابی به سلاح هستهای است، واشنگتن برای متوقف کردن آن تمایل یا توانایی ندارد. علیرغم شواهد موجود در مورد سایت آزمایش هستهای، سیا اعتقاد نداشت که پکن دارای پلوتونیوم مناسب برای سلاح در مقدار کافی است و در نتیجه برآورد کرد که هر آزمایشی تا یک سال دیگر رخ خواهد داد. سند مذکور از قول «دونالد رامسفلد» وزیر دفاع سابق آمریکا مینویسد «ناشناختههای شناختهشده» زیادی در تصویر هستهای آن وجود دارد و جانسون آنچه را که به اعتقادش منطقی و مسئولانه بود انجام داد: هیچ کاری.
متحدان آمریکا واهمه دارند که دولت اوباما نیز به دلیل عدم قطعیت اجازه دهد که ایران به قابلیت هستهای دست یابد. جامعه اطلاعاتی حتی یک بار نیز زمان هستهای شدن کشورهای متخاصم را به درستی پیشبینی نکرده است و رئیسجمهور آمریکا حتی یک بار نیز از نیروی نظامی برای بازداری آنها استفاده نکرده است. شش هفته پیش از آن که شوروی اولین بمب هستهای خود را در اوت ۱۹۴۹ آزمایش کند، سازمان جاسوسی آمریکا به صورت محرمانه ارزیابی کرد که آزمایش روسیه حداقل دو سال دیگر انجام میشود. بیستوپنج سال بعد، در گزارش سیا پس از وقوع حادثه در مورد شکست این کشور در پیشبینی آزمایش "بودای خندان” هند از این سازمان به علت نادیده گرفتن فرصت تلاش و جلوگیری از اشاعه سلاح هستهای در هند انتقاد شده بود. اخیراً دولت بوش توسط سازمان جاسوسی اسرائیل که از وجود یک رآکتور پلوتونیوم در سوریه خبر داد غافلگیر شد. حتی در آن زمان نیز آمریکا تعلل کرد و در نهایت موجب شد که اسرائیل خود وارد میدان عمل شود.
زمانی که اوباما با یک ارزیابی جاسوسی روبرو میشود، همانند گزارشی که جانسون پنجاه سال پیش دریافت کرد، وی چه میکند؟ وی همانند پیشینیان خود میتواند اعلام کند که بر اساس بهترین اطلاعات موجود ایران هنوز قادر به تولید بمب هستهای نیست و رئیسجمهور آمریکا نمیتواند بر اساس عقل سلیم از همه ابزارهای ضروری باری جلوگیری از چنین اتفاقی استفاده کند. در مقابل وی میتواند خواستار زمان بیشتری شود به این امید که آمریکا در ارزیابیهای خود در رابطه برنامه هستهای ایران به قطعیت بیشتری برسد. این اقدام احتیاطی که دارای قابلیتهای نظامی منحصربهفرد و امنیت حاصل از فاصله فیزیکی است، نمیتواند مرگبار باشد. آمریکا همچنان دارای ابزارها و زمان جهت تخریب برنامه هستهای ایران حتی پس از شکافت هستهای است.
هیچکدام از اینها در مورد همسایگان ایران صدق نمیکند. بدون بمبافکنها و موشکهای کوتاه برد ایران، دولتهای منطقه برای اطلاعات کامل و به موقع منتظر نمیمانند، مگر آنکه قانع شده باشند که آمریکا در هر شرایطی مانع گریز هستهای توسط ایران میشود. در این موضوعی وجود دارد که مشخص میکند چرا متحدان آمریکا تا این حد مشوش هستند: در حالیکه واشنگتن میتواند منتظر بماند تا به صورت قطعی در مورد گریز هستهای ایران قانع شود، اسرائیل و عربستان نمیتوانند و نمیخواهند باور کنند که سلاح هستهای ایران خطر قرمز واقعی اوباماست. با توجه به سابقه آمریکا، نباید آنها را سرزنش کرد.
پسندیدم 0
گزارش خطا
