کد خبر: ۴۰۲۰۳۸
تاریخ انتشار: ۱۰ آذر ۱۴۰۱ - ۰۹:۲۲
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
حسن بهشتی‌پور، تحلیلگر مسائل بین‌الملل، پاسخ داد:
حسن بهشتی‌پور گفت: مسأله «حقوق بشر» حساس تر و مهم تر از پرونده‌سازی هسته‌ای است. چون در پرونده سازی هسته ای تا حدودی یک همذات‌پنداری بین‌المللی برای ایران به وجود آمده بود. اما حقوق بشر موضوعی است که حتی دوستان ایران هم در سطح بین‌المللی دچار مشکل شده‌اند.
جماران: حسن بهشتی‌پور، کارشناس مسائل بین‌المللی با تأکید بر اینکه مسأله «حقوق بشر» حساس تر و مهم تر از پرونده سازی هسته ای است، گفت: با مدیریت بحران در داخل کشور مانع از این شویم که دیگران برای مداخله توجیه پیدا کنند. اینها دارند علیه ایران پرونده‌سازی می‌کنند تا بتوانند مداخله در ایران را نزد افکار عمومی دنیا توجیه کنند؛ و چه در بخش دولت و چه در بخش روشنفکران و دلسوزان همه باید به این فکر کنیم که مشکل ایران باید توسط ایرانی حل شود و ایرانی ها بهتر از هرکسی می توانند مشکلات خودشان را حل کنند.

 بخش‌هایی از گفت‌وگو با حسین بهشتی‌پور را در ادامه می‌خوانید:

[درباره صحبت‌های سخنگوی وزارت امور خارجه مبنی بر اینکه جمهوری اسلامی با کمیته حقیقت‌یابی که پس از قطعنامه شورای حقوق بشر برای تحقیق در مورد اتفاقات کشورمان تشکیل شده همکاری نمی‌کند] استناد ایران به «حق حاکمیت ملی» است و اینکه کشورها در امور داخلی خودشان آزاد هستند و نباید اجازه بدهند کشورهای دیگر مداخله کنند.

اما علی رغم اینکه اصل 51 و 52 منشور سازمان ملل بر حق حاکمیت ملی کشورها تصریح دارد، به خصوص بعد از دهه 90 میلادی که آمریکایی ها یک فضای جدید بین المللی به وجود آوردند، عملا بحث حاکمیت ملی در نظام بین الملل نادیده گرفته شد و هرکدام از جنگ های منطقه توجیهات خاص خودش را داشت.در خصوص ایران از مرداد سال 1381 عملا پرونده سازی هسته ای را داریم که الان 20 سال است ادامه پیدا کرده و دارند به این بهانه فشار می  آورند. 

سال 1381 در نیویورک یک کنفرانس بین المللی برگزار شد و منافقین آنجا مطرح کردند که ایران تأسیسات هسته ای دارد که اعلام نکرده و بعد آژانس بازدید کرد و در واقع از همان زمان شروع به پرونده سازی علیه ایران کردند؛ و اطلاعات آن را هم اسرائیلی ها و آمریکایی ها در اختیار منافقین گذاشته بودند.اما مسأله «حقوق بشر» حساس تر و مهم تر از پرونده سازی هسته ای است. چون در پرونده سازی هسته ای تا حدودی یک همذات پنداری بین المللی برای ایران به وجود آمده بود؛ به خصوص بعد از برجام که ایران برجام را اجرا کرد و این آمریکایی ها بودند که از آن خارج شدند. 

اما حقوق بشر موضوعی است که حتی دوستان ایران هم در سطح بین المللی دچار مشکل شده اند. یعنی افرادی که همیشه صحبت می کردند، کنفرانس مطبوعاتی می گذاشتند و یا با مجلات و شبکه های مختلف مصاحبه و از سیاست هسته ای ایران در برابر فشارهای آمریکا می کردند، جبهه مخالف ایران شده اند.

درست است که ایران می گوید کشورها با فرهنگ عمومی خودشان سنجیده می شوند اما در سطح بین المللی حقوق بشر یک موضوع جهانی تلقی می شود و کشورها به خودشان اجازه می دهند در موضوعات اینچنینی اعلام نظر کنند.[درباره اینکه اگر ایران با کمیته حقیقت یاب شورای حقوق بشر همکاری نکند، ممکن است پرونده ما به شورای امنیت کشیده شود] این تجربه در مورد کشورهای سودان، سومالی، صربستان و یوگسلاوی بوده است. یعنی در مورد چندین کشور تا حالا این کمیته تشکیل و به طرف مختلف این مداخله توجیه شده است. تأکید من بیشتر روی این است که این می‌تواند مستمسکی برای مداخله خارجی در ایران قرار بگیرد و ما باید حواسمان باشد که با مدیریت بحران در داخل کشور مانع از این شویم که دیگران برای مداخله توجیه پیدا کنند.

اینها دارند علیه ایران پرونده سازی می کنند تا بتوانند مداخله در ایران را نزد افکار عمومی دنیا توجیه کنند؛ و چه در بخش دولت و چه در بخش روشنفکران و دلسوزان همه باید به این فکر کنیم که مشکل ایران باید توسط ایرانی حل شود و ایرانی ها بهتر از هرکسی می توانند مشکلات خودشان را حل کنند.

ما نباید اجازه بدهیم زمینه مداخله خارجی فراهم شود اما اینکه ما قطعنامه را محکوم کنیم، پاک کردن صورت مسأله است و مسأله را حل نمی کند. باید به وسیله همبستگی و وفاق ملی در داخل کشور این مسأله را مدیریت کنیم.[درباره اینکه اعتراضات ایران تأثیر مستقیم روی برجام دارد یا خیر] اصلا ربطی به برجام ندارد؛ موضوع حقوق بشر یک مسأله جهانی است. 

فرض بگیرید که اصلا برجام نبود، ولی اگر تظاهرات در ایران انجام می شد، حتما به همین مراحلی که الآن شاهد هستیم منجر می شد. یعنی حتی اگر آنها برجام را هم اجرا کرده بودند، به این معنا نیست که اجرای برجام ضمانتی به ایران می دهد که آنها اصلا در موضوع حقوق بشر مداخله نکنند. بالأخره آنها دنبال سوژه هستند که علیه ایران استفاده کنند؛ این یک مسأله واقعی است.این طور پرونده سازی ها مثل مسأله حقوق بشر، هسته ای، تروریسم و بی ثبات سازی موضوعات بسیار مهم است. 

ما در ایران اینها را جدی نمی گیریم و فکر می کنیم غلط های زیادی است که آنها می کنند؛ غلط زیادی می کنند ولی روی زندگی، اقتصاد، تجارت، امنیت و همه چیز ما تأثیر دارد.باید به سمتی برویم که بتوانیم در داخل افکار عمومی را توجیه کنیم و با انجام یک سری اصلاحات و تغییر روش ها کارهایی انجام بدهیم که در داخل محکم و استوار باشیم. هیچ دشمنی جرأت نمی کند به «ایران متحد» حمله کند ولی وقتی ایران دو قطبی و سه قطبی باشد و خدای ناکرده درگیری های داخلی ایجاد شود، شرایط بسیار مناسبی است برای قدرت هایی که دنبال مداخله در ایران هستند.

پیشنهاد من به دستگاه دیپلماسی این است که قطعنامه ها را جدی بگیرد. همه اینها زمینه سازی است برای اینکه اروپایی ها به استناد اینها مکانیزم ماشه را فعال کنند. چون اتحادیه اروپا از برجام خارج نشده و این حق را برای خودش قائل است که بتواند مکانیزم ماشه را فعال کند؛ اما بهانه اش می تواند همین قطعنامه های شورای حکام و شورای حقوق بشری باشد که علیه ما صادر می شود. بنابر این دستگاه دیپلماسی ما باید با مذاکره آژانس بین المللی انرژی اتمی این مسأله را حل کند و بهانه را از دست آنها بگیرد.
نام:
ایمیل:
* نظر: