نسخه چاپی
ارسال به دوستان
يک روز پس از شايعات اينترنتي مرگ کميسر ناوارو تأييد شد
به دنبال اخبار ضد و نقيض از مرگ بازيگر مشهور فرانسوي که با نقش کميسر ناوارو بسيار شهرت داشت، خبر درگذشت وي تأييد شد.
به گزارش پايگاه خبري «تيک» (Tik.ir)، يه نقل از ليبراسيون، روژه هانن بازيگر محبوب فرانسوي که با مجموعه تلويزيوني «ناوارو» شهرت جهاني داشت، روز گذشته براثر نارسايي تنفسي در بيمارستان پاريس درگذشت. وي در سال 2008 و در سن 83 از بازيگري کناره گيري کرد.
روژه هانن در 20 اکتبر 1925 در الجزاير در شمال آفريقا از والديني فرانسوي متولد شده بود. وي با نقش اول کميسر ناوارو بسيار شهرت داشت و در ايران نيز اين سريال از مجموعه هاي پرطرفدار پليسي به شمار مي رفت.
اين سريال که اولين بار درسال 1989 در تلويزيون شبکه يک فرانسه به روي آنتن رفت، در نهايت تا 108 اپيزود ادامه يافت و هر هفته بيش از 10 ميليون نفر را پاي تلويزيونها نشاند. اين مجموعه در سال 2005 پايان يافت. او براي ناوارو برنده جايزه بهترين بازيگر مرد سال نيز شده بود.
از روژه هانن يا کميسر مجبوب ناوارو مجموعهاي غني و پر و پيمان از آثار سينمايي به جاي مانده که هر چند در بيشترشان او در نقش مکمل ظاهر شده، اما موفقيتي مردمي برايش داشت و تاثيرگذار بود. او که چهره بزرگ سينماي فرانسه نبود، اما اغلب نقش هاي بسيار دشوار را ميپذيرفت که با چهره تاثيرگذار و گيرايش ميتوانستند تاثير خاصي به جاي بگذارند. او در ضمن ناوارو هم بود؛ سربازرس مجبوبي که در دهه 1990 در تلويزيون فرانسه ماندگار شد و ميليونها تماشاگر داشت. او در ضمن با خواهر همسر فرانسوا ميتران رييس جمهوري اسبق فرانسه نيز ازدواج کرده بود و باجناق ميتران بود.
هانن تحصيلاتش را در رشته روانشناسي انجام داده بود و پس از آن به بازي در فيلمهاي کوچک روي آورد و با بازيگراني چون رنه سيمون و ميشل ويتولد همبازي شده بود. او در بيش از 100 فيلم بازي کرد و با توجه به چهره ايتاليايي- آمريکايياش درهاي زيادي به رويش باز شد.
او با بازي در فيلم «گوريل ها و ببرها» مشهور شد و پس از آن در سال 1959 در فيلم مشهور «روکو و بردارنش» ساخته لوچينو ويسکونتي بازي کرد.او با ژول دسن در فيلم «او کسي است که بايد بميرد» در سال 1957 همبازي شد و براي ژان لوک گدار در فيلم «بي نفس» بازي کرد. او در فيلمهاي کارگردانهاي بزرگ ديگري چون کلود شابرول ، ژرژ لوتنر و ادوارد مولينارو نيز بازي کرده بود.
سال 1978 براي او سالي تعيين کننده بود چون به پيشنهاد الکاندر آرکادي در نقش يک الجزايري بازي کرد. از اينجا او به کاراکتر مشهور چنين نقشهايي بدل شد.
روژه هانن در زمينه نويسندگي هم فعاليت داشت و «نامه به دوستي مرموز» از جمله کتاب هاي اوست که سال 2001 به چاپ رسيد او در اين کتاب به بيان خاطرات و نظريات خودش در مورد رييس جمهور اسبق فرانسه فرانسوا ميتران پرداخته است.
*سينماپرس
به گزارش پايگاه خبري «تيک» (Tik.ir)، يه نقل از ليبراسيون، روژه هانن بازيگر محبوب فرانسوي که با مجموعه تلويزيوني «ناوارو» شهرت جهاني داشت، روز گذشته براثر نارسايي تنفسي در بيمارستان پاريس درگذشت. وي در سال 2008 و در سن 83 از بازيگري کناره گيري کرد.
روژه هانن در 20 اکتبر 1925 در الجزاير در شمال آفريقا از والديني فرانسوي متولد شده بود. وي با نقش اول کميسر ناوارو بسيار شهرت داشت و در ايران نيز اين سريال از مجموعه هاي پرطرفدار پليسي به شمار مي رفت.
اين سريال که اولين بار درسال 1989 در تلويزيون شبکه يک فرانسه به روي آنتن رفت، در نهايت تا 108 اپيزود ادامه يافت و هر هفته بيش از 10 ميليون نفر را پاي تلويزيونها نشاند. اين مجموعه در سال 2005 پايان يافت. او براي ناوارو برنده جايزه بهترين بازيگر مرد سال نيز شده بود.
از روژه هانن يا کميسر مجبوب ناوارو مجموعهاي غني و پر و پيمان از آثار سينمايي به جاي مانده که هر چند در بيشترشان او در نقش مکمل ظاهر شده، اما موفقيتي مردمي برايش داشت و تاثيرگذار بود. او که چهره بزرگ سينماي فرانسه نبود، اما اغلب نقش هاي بسيار دشوار را ميپذيرفت که با چهره تاثيرگذار و گيرايش ميتوانستند تاثير خاصي به جاي بگذارند. او در ضمن ناوارو هم بود؛ سربازرس مجبوبي که در دهه 1990 در تلويزيون فرانسه ماندگار شد و ميليونها تماشاگر داشت. او در ضمن با خواهر همسر فرانسوا ميتران رييس جمهوري اسبق فرانسه نيز ازدواج کرده بود و باجناق ميتران بود.
هانن تحصيلاتش را در رشته روانشناسي انجام داده بود و پس از آن به بازي در فيلمهاي کوچک روي آورد و با بازيگراني چون رنه سيمون و ميشل ويتولد همبازي شده بود. او در بيش از 100 فيلم بازي کرد و با توجه به چهره ايتاليايي- آمريکايياش درهاي زيادي به رويش باز شد.
او با بازي در فيلم «گوريل ها و ببرها» مشهور شد و پس از آن در سال 1959 در فيلم مشهور «روکو و بردارنش» ساخته لوچينو ويسکونتي بازي کرد.او با ژول دسن در فيلم «او کسي است که بايد بميرد» در سال 1957 همبازي شد و براي ژان لوک گدار در فيلم «بي نفس» بازي کرد. او در فيلمهاي کارگردانهاي بزرگ ديگري چون کلود شابرول ، ژرژ لوتنر و ادوارد مولينارو نيز بازي کرده بود.
سال 1978 براي او سالي تعيين کننده بود چون به پيشنهاد الکاندر آرکادي در نقش يک الجزايري بازي کرد. از اينجا او به کاراکتر مشهور چنين نقشهايي بدل شد.
روژه هانن در زمينه نويسندگي هم فعاليت داشت و «نامه به دوستي مرموز» از جمله کتاب هاي اوست که سال 2001 به چاپ رسيد او در اين کتاب به بيان خاطرات و نظريات خودش در مورد رييس جمهور اسبق فرانسه فرانسوا ميتران پرداخته است.
*سينماپرس
پسندیدم 0
گزارش خطا
