فریاد دلواپسان آمریکایی توافق / از گراهام تا دوبوویتز: کار را تمام کن؛ ایرانیها در مذاکره برنده میشوند
با پدید آمدن نشانههایی مبنی بر احتمال تفاهمی میان ایران و آمریکا برای پایان جنگ و بازگشت به میز مذاکره برای توافق، جنگطلبان واشنگتن از جمله تعدادی از سناتورهای جمهوریخواه، مجریهای تلویزیونی و تحلیلگران تندرو، حملات تندی را به رئیس جمهور آمریکا آغاز کردند.
تعداد زیادی از افرادی که تا دیروز به شدت از ترامپ به دلیل انتخاب مسیر جنگ با ایرنیان حمایت میکردند و او را تشویق به ادامه جنگ میکردند، با شنیدن زمزمههایی مبنی بر توافق میان ایران و آمریکا، به سرعت علیه ترامپ و دولت او موضع گرفتند و هرگونه توافق را فاجعهبار توصیف کردند.
این همان برجام است
مایک پومپئو، وزیر خارجه دوره نخست ریاست جمهوری ترامپ با مقایسه توافق احتمالی با برجام نوشت: «توافقی که درباره ایران مطرح شده، به نظر میرسد دقیقاً از روی دستنویسِ وندی شرمن، رابرت مالی و بن رودز [مقامات دولت اوباما و بایدن] کپی شده است: به سپاه پاسداران پول بدهید تا برنامه تسلیحات کشتار جمعی بسازد و جهان را به وحشت بیندازد. این اصلاً شبیه به سیاست اول آمریکا نیست. موضوع خیلی ساده است: آن تنگه لعنتی [تنگه هرمز] را باز کنید. دسترسی ایران به پول را قطع کنید. آنقدر از توانمندیهای ایران را نابود کنید که نتواند متحدان ما را در منطقه تهدید کند. این کار بیش از حد به تعویق افتاده است. فورا شروع کنیم.»
مارک دوبوویتز، رئیس اندیشکده ضد ایرانی بنیاد دفاع از دموکراسیها هم با حمله به توافق احتمالی نوشت: «اگر این توافق مورد تمجید راب مالی، وندی شرمن و بن رودز قرار گرفته، این نشانهای قوی است که احتمالاً با یک توافق مهلک و معیوب دیگر روبهرو هستیم؛ توافقی که به منزله تسلیم شدن در برابر ایران است.»
دوبوویتز با اظهار نگرانی نسبت به از دست رفتن فرصت بازگشت به جنگ در صورت آغاز مذاکرات نوشت: «اگر رئیسجمهور ترامپ بر اساس وعدههای مبهم ایران برای «بحث» درباره مسائل هستهای، با یک تمدید ۶۰ روزه آتشبس موافقت کند، بازی تمام است. این کار بحران را به اواخر ژوئیه یا اوایل اوت (مردادماه) میکشاند؛ یعنی زمانی که در آستانه انتخابات میاندورهای، احتمال عملیاتهای نظامی بزرگ بسیار کمتر میشود.»
وی گفت: «به محض اینکه اهرم فشار نظامی از بین برود، امتیازات هستهای معنادار نیز همراه با آن ناپدید میشوند. محدودیتهای موشکهای بالستیک عملاً وجود نخواهند داشت. ایران به میلیاردها دلار دارایی آزاد شده ناشی از رفع تحریمها دست خواهد یافت — در حالی که بارها و بارها از [انسداد] تنگه هرمز به عنوان ابزاری برای باجخواهی استفاده خواهد کرد.»
ایرانیها همیشه پای میز مذاکره برنده هستند
تعدادی از جنگطلبان آمریکایی و اسرائیلی توییت سالها پیش ترامپ را بازنشر کردند که ادعا کردهبود ایرانیها تاکنون در هیچ جنگی برنده نشدهاند، اما همواره در مذاکرات برنده بودهاند. آنها با استناد به این توییت، وارد شدن به مذاکره با ایران را به منزله شکست آمریکا توصیف کردند.
مارک دوبوویتز نوشت: «تهران آنچه را که در میدان نبرد باخته بود، پای میز مذاکره به دست خواهد آورد. تنها جایی که ایران همیشه آمریکا را در آن شکست میدهد، پای میز مذاکره است. هر. بار. بدون. استثنا.»
کار را تمام کن
راجر ویکر، سناتور جمهوریخواه نوشت: «شایعه آتشبس ۶۰ روزه — با این باور که ایران روزی از روی حسن نیت وارد تعامل خواهد شد — یک فاجعه خواهد بود. تمام دستاوردهای «عملیات خشم حماسی» (Operation Epic Fury) بر باد خواهد رفت! ما در لحظهای هستیم که میراث رئیسجمهور ترامپ را تعریف خواهد کرد.»
وی تاکید کرد: «پندار و غریزه او همواره بر این بوده که کاری را که در قبال ایران شروع کرده به پایان برساند، اما اکنون مشاوره اشتباهی به او داده میشود تا توافقی را دنبال کند که ارزشش حتی به اندازه کاغذی که روی آن نوشته میشود هم نیست. فرمانده کل قوای ما باید به نیروهای مسلح ماهر آمریکا اجازه دهد تا کار نابودی توانمندیهای نظامی متعارف ایران را تمام کنند و تنگه را باز گشایند. دنبال کردن بیشترِ توافق با رژیم اسلامگرای ایران، خطر القای حس ضعف را به همراه دارد. ما باید کاری را که شروع کردیم تمام کنیم. زمان اقدام فرا رسیده است.»
امروز روز تلخی برای منافع استراتژیک آمریکاست
دن شاپیرو، سفیر پیشین آمریکا در اسرائیل نیز هر چند تصمیم ترامپ به خروج از جنگ را اقدامی درست ارزیابی کرد که باعث توقف خسارات بیشتر به آمریکا شد، جزئیات اعلام شده در مورد توافق را «بد» توصیف کرد و نوشت: «کمخسارتترین توافق، بازگشایی تاییدشده تنگه هرمز میبود و نه هیچ چیز دیگر. یعنی تحریمهای کامل علیه ایران بر سر برنامه هستهایاش حفظ میشد، هوشیاری و بازدارندگیِ ایجاد شده در جنگ ۱۲ روزه ژوئن گذشته حفظ میگردید، و تلاش میشد تا درباره عقبنشینی اساسی در برنامه هستهای و بازرسیهای سرزده مذاکره شود. این توافق از آن هم ضعیفتر است. گزارشها حاکی از آن است که این توافق ۲۵ میلیارد دلار از داراییهای مسدود شده را بدون دریافت هیچ امتیازی در برنامه هستهای آزاد میکند. این پول به رژیم یک شریان حیاتی میدهد و به آن کمک میکند تا بازسازی بودجه نیروهای نیابتی خود را آغاز کند. همچنین هیچ تضمینی وجود ندارد که ایران پس از آغاز آن گفتگوها، امتیازات معناداری در زمینه غنیسازی یا اورانیوم با غنای بالا (HEU) بدهد.»
شاپیرو نوشت: «این گفتگوها که احتمالاً فرسایشی و طولانی خواهند شد، به احتمال زیاد در شرایطی انجام میشوند که تهدید نظامی معتبری از سوی آمریکا پشتیبان آنها نیست؛ چرا که ایالات متحده تلاش میکند از تمام هزینهها و تلفاتی که در این نبرد متحمل شده کمر راست کند و دیگر اولویتهای استراتژیک خود (مانند منطقه اقیانوسهای هند-آرام) را که عقب افتادهاند تقویت کند، و از طرفی انتخابات میاندورهای آمریکا نیز در حال نزدیک شدن است. در همین حال، این توافق هیچ اشارهای به برنامه موشکهای بالستیک ایران یا حمایت آن از نیروهای نیابتیاش نمیکند. بله، حملات آمریکا و اسرائیل بسیاری از توانمندیهای تهاجمی ایران را تضعیف کرد، اما آنها را از بین نبرد. اما در مجموع، ایران با نشان دادن اینکه میتواند تنگه را کنترل کند، با حمله به همسایگان خود و پایگاههای آمریکا در منطقه و وارد کردن خسارات جدی، و با تحمل سختترین ضربات آمریکا و اسرائیل و بقا با تواناییِ کافی برای تداوم تهاجم، اهرم فشار قابلتوجهی برای آینده به دست آورده است. امروز روز تلخی برای منافع استراتژیک آمریکا است. اما این بهتر از ادامه دادن جنگ و بدتر کردن اوضاع است.»
سناتورهای جنگطلب
علاوه بر سناتور راجر ویکر، تعدادی دیگر از سناتورهای جمهوریخواه هم به تندی به احتمال توافق پایان جنگ تاختند.
سناتور لیندسی گراهام که در روزهای گذشته به شدت حامی ازسرگیری جنگ توسط ترامپ بود و مدام او را تشویق به بازگشت به جنگ میکرد، در واکنش به گزارشها در مورد تفاهم نوشت: «اگر در منطقه اینگونه برداشت شود که توافق با ایران به این رژیم اجازه بقا میدهد و به مرور زمان آن را قدرتمندتر میکند، ما روی آتشِ درگیریها در لبنان و عراق بنزین ریختهایم. توافقی که برداشت شود به ایران اجازه میدهد زنده بماند و توانایی کنترل تنگه هرمز را در آینده داشته باشد، حزبالله در لبنان و شبهنظامیان شیعه در عراق را به شدت تقویت خواهد کرد (آنها را دوپینگ میکند).»
تد کروز، سناتور دیگری بود که از احتمال توافق انتقاد کرد: «من عمیقاً نگران چیزهایی هستم که درباره توافق با ایران میشنویم؛ توافقی که توسط برخی صداها در درون دولت به پیش برده میشود. تصمیم رئیسجمهور ترامپ برای حمله به ایران، سرنوشتسازترین تصمیم دوره دوم ریاستجمهوری او بود. او در این کار محق بود و ما به نتایج نظامی فوقالعادهای دست یافتیم — از جمله نابود کردن تمام موشکها و پهپادهای آنها و غرق کردن کل نیروی دریاییشان. اگر نتیجه همه اینها قرار است رژیمی در ایران باشد که همچنان توسط اسلامگرایانی اداره میشود که شعار مرگ بر آمریکا سر میدهند و اکنون میلیاردها دلار دریافت میکنند، میتوانند اورانیوم غنیسازی کنند و تسلیحات هستهای توسعه دهند و کنترل موثری بر تنگه هرمز داشته باشند، پس این نتیجه یک اشتباه فاجعهبار خواهد بود.»
کروز تاکید کرد: «جزئیات هنوز در حال انتشار است — و من دعا میکنم که گزارشهای اولیه غلط باشد — اما این واقعیت که راب مالیِ [دولت] بایدن در حال تمجید از این توافق است، اصلاً دلگرمکننده نیست. رئیسجمهور ترامپ به «صلح از طریق اقتدار» باور دارد و رهبری قدرتمند او پیش از این نیز آمریکا را بسیار امنتر کرده است. او باید به ایستادگی خود ادامه دهد، از آمریکا دفاع کند و خطوط قرمزی را که بارها ترسیم کرده است، اعمال کند.»
هرچیزی که اینها گفتند خلافش را انجام دهید
واکنش جنگطلبان افراطی با واکنشهای متقابلی هم مواجه شد. مارجوری تیلور گرین، نماینده پیشین جمهوری خواه که ژانویه در اعتراض به سیاستهای ترامپ از نمایندگی استعفا داد نوشت: «لیندسی گراهام، مارک لوین و دیگر چهرههای سرشناسِ فقط اسرائیل (Israel Only's)، در حال شکایت و گلایه از احتمال تمدید آتشبس میان آمریکا و ایران هستند. اگر آنها علناً پیگیر این گلایهها و شکایتها هستند، تضمین میکنم که در حال زنگ زدن و پیام دادن به رئیسجمهور هستند و حتی به طور مستقیمتر و شدیدتری غر میزنند. این رفتار بسیار چندشآور است. آنها هیچوقت خوشحال نمیشوند مگر اینکه بمبها در حال فرود آمدن باشند و مردم بیگناه کشته شوند.»
دانیل دیپتریس، ستوننویس روزنامه شیکاگو تریبون هم نوشت: «به طور کلی، وقتی مارک لوین، لیندسی گراهام، مارک دوبوویتز و راجر ویکر همگی از یک رویکرد یا اقدام مشخص گلایه و شکایت میکنند، این خود تأییدی است بر اینکه شما باید دقیقاً همان مسیر و اقدام را ادامه دهید.»
