کد خبر: ۴۰۹۲۵۲
تاریخ انتشار: ۲۷ فروردين ۱۴۰۲ - ۱۰:۱۲
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
تعداد بازدید: ۱۶۲

سخنگوی ستاد امر به معروف و نهی از منکر: تذکر درباره حجاب مقابل هم قرار دادن مردم نیست/ در حوادث اخیر مساله فقط شال و روسری نبود / آقای رئیس‌جمهور باید حتماً پاسخگوی وضعیت کنونی باشند

سخنگوی ستاد امر به معروف و نهی از منکر گفت: باور ما بر این است که اگر مسوولان با مردم شفاف باشند، مردم بیشتر همکاری می‌کنند. اینکه مسوولان شفاف نیستند و برخی از مسوولان در جلسات خصوصی‌شان تند برخورد می‌کنند و نکات تندی می‌گویند بعد در مقابل دوربین نگاه‌شان را عوض می‌کنند، نگاه اشتباهی است. ما باید با مردم شفاف باشیم و در حوزه عفاف و حجاب با مردم شفاف باشیم و دیدگاه‌ها را بگوییم. در همین حوادث اخیر مساله فقط شال و روسری نبود.
سخنگوی ستاد امر به معروف و نهی از منکر: تذکر درباره حجاب مقابل هم قرار دادن مردم نیست/ در حوادث اخیر مساله فقط شال و روسری نبود / آقای رئیس‌جمهور باید حتماً پاسخگوی وضعیت کنونی باشند
بحث حجاب در کشور، این روز‌ها به یکی از چالشی‌ترین موضوعات روز جامعه بدل شده است. نمای خیابان‌های شهر‌ها در فروردین ۱۴۰۲ و قبل‌تر از آن، با چهره خیابان‌ها پیش از مهر ۱۴۰۱ بسیار تفاوت دارد. شاید بابت همین باشد که از آن تاریخ به بعد نهاد‌ها و دستگاه‌ها به شدت طرح‌هایی برای «عفاف و حجاب» را پیگیری می‌کنند، اما امر به معروف و نهی از منکر تنها در حوزه حجاب است؟ قاعدتا خیر؛ امر به معروف حاکمان یکی از مواردی است که جامعه نسبت به آن آشنا نیست.

«علی خانمحمدی» سخنگوی جوان ستاد امر به معروف و نهی از منکر در گفتگو با «اعتماد» در این رابطه سخن می‌گوید. در ادامه بخش‌های برجسته‌تر و مهم‌تر این گفتگو می‌آید:


از شما به عنوان سخنگوی ستاد امر به معروف و نهی از منکر، می‌پرسم؛ آیا مشکل اصلی کشور حجاب است؟

مساله حجاب مساله‌ای تک‌بُعدی نیست که بخواهیم بگوییم اولویت هست یا خیر. محور خانواده زن و شخصیت زن است که خانواده را مدیریت می‌کند. امروز یک هجمه جدی در حوزه خانواده به ما وارد شده و نوک پیکان هم در این مساله به سمت بانوان، خانم‌ها و مادرهاست. ما باید نسبت به این مساله و آسیب‌هایی که در حوزه خانواده هست توجه جدی داشته باشیم. امروز یکی از آسیب‌ها مساله خانواده است، در خانواده موضوع پوشش، عفاف و حجاب هست. بالاخره عفت، حیا و غیرت به عنوان مسائل کلی قابل اهمیت است و نمی‌توانیم آن را کتمان کنیم و حجاب هم یکی از مصادیق حوزه عفت است. در زمینه‌های دیگر نقش مطالبه‌گری را که باید ایفا کنیم، در حوزه مسائل فرهنگی هم همین‌طور، ما که نمی‌توانیم کسی را در حوزه عفاف و حجاب بگیریم و ببندیم.

فکر نمی‌کنید امر به معروف و نهی از منکر مقامات و مسوولان می‌تواند به امر به معروف مردم ارجح باشد؟ می‌خواهم بپرسم آیا در حد حتی یک توییت این حق را دارم که از نهاد‌ها و همه مقامات انتقاد کنم؟

طبق اصل هشتم قانون اساسی امر به معروف و نهی از منکر وظیفه‌ای است همگانی نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم، مردم نسبت به دولت؛

و حکومت…


بله؛ پس طبق اصل هشتم قانون اساسی آحاد مردم می‌توانند امر به معروف و نهی از منکر بکنند. البته خب امر معروفی که آحاد مختلف مردم می‌توانند انجام بدهند معروف و تذکر لسانی است. در حوزه برخورد‌ها طبق قانون ضابطین قضایی هستند و باید اقدامات را انجام بدهند، اما در حد تذکر بله می‌توانند انجام بدهند و به عنوان آمر به معروف هستند و ستاد حتما حمایت لازم را انجام می‌دهد.

شما تضمین می‌کنید که اگر خطاب به فلان نهاد یا مقام، توییتی بنویسم که از نظر من دستور شما خلاف منافع ملی است، کسی به من کاری نداشته باشد؟

اگر در چارچوب شرع و قانون باشد. بالاخره ممکن است در این موضوع اتهامی را به شخصی زده باشیم. باید مراقب باشیم.

نه منظورم انتقاد است.

در حوزه مطالبه‌گری الان مشکلی که در کشور ما وجود دارد این است که یک شخص نامش مطالبه‌گر است، اما انگشت اتهام را به سمت کسی می‌برد که هنوز این کار را انجام نداده و اتهام‌زنی می‌کند. امر به معروف و نهی از منکر باشد که شرایط آن مشخص است بله در حد تذکر باشد حتما ستاد حمایت می‌کند. باید بتوانیم فضای امر به معروف و نهی از منکر را در بخش‌های مختلف برای آحاد مختلف مردم باز کنیم، ستاد به عنوان مجموعه‌ای که وظیفه دارد حمایت از آمرین به معروف و ناهیان از منکر بکند این قول را می‌دهد که چنین کاری را انجام بدهد.

در همین حوادث اخیر دیدید که صداوسیما مهمان‌هایی دعوت کرد که بسیاری از این‌ها در فضای کشور مشکل ایجاد کردند. مهمان‌هایی که دعوت شدند که در همین جریاناتی که بحث عفاف و حجاب را مطرح می‌کردند، کارشناس‌هایی که شبکه خبر و شبکه‌های دیگر می‌آوردند و مسائلی را مطرح می‌کردند، بعضی از این‌ها مشکل ایجاد می‌کرد. برنامه‌ای گذاشتند و از دبیر سابق امر به معروف و نهی از منکر دعوت کردند که در رابطه با طرح عفاف و حجاب صحبت کند، مگر ایشان الان دبیر ستاد است که بتواند نظر بدهد؟

بالاخره آشناییت داشته است.

خیر طرح عفاف و حجاب در دوره ما انجام شده و ایشان به این طرح آشنایی نداشته است. ما انتقاد کردیم گفتند آخر برنامه چند دقیقه‌ای وقت دارید توضیح بدهید ما هم نرفتیم، چون به این شکل نمی‌شود. یکی از مشکلات ما با نسل جوان امروز این است که گفتمان‌سازی و بحث و گفتگو نکردیم و فضا را باز نکردیم. یکی از بستر‌های مهم آن بحث رسانه ملی صداوسیماست. بالاخره صداوسیما بودجه آنچنانی، ظرفیت بسیار خوب و فضای بسیاری دارد. باید این فضا را باز کند. ستاد امر به معروف و نهی از منکر توسط اتحادیه اروپا تحریم می‌شود، توسط صداوسیما هم تحریم می‌شود.

ما اگر امروز ضعف داشتیم ضعف صداوسیما را داشته‌ایم. اینکه این‌قدر تاکید می‌کنم واقعا جای تاسف دارد که یک مجموعه یا نهادی به عنوان نهاد انقلابی بیاید و بگوید صداوسیما تحریم هستیم. ما در حوزه عفاف و حجاب گفته‌ایم که آماده مناظره هستیم. در طرح جامع عفاف و حجاب که توسط ستاد نوشته شده است، تاکنون ۸ ویرایش انجام شده است. در همین حوزه، ستاد، امر به معروف و نهی از منکرش را در حوزه عفاف و حجاب به سه قوه کرده است، از وضعیت موجود کشور در این شرایط اعتراض داشته و پیشنهادش هم طرح جامع عفاف و حجاب بوده است. کلی‌گویی هم نکردیم.

دقیقا به چه چیزی اعتراض کردید؟

به شیوه اجرا شدن عفاف و حجاب در کشور. ما امروز خلأ قانونی جدی در این زمینه داریم.

یعنی به شیوه حجاب خانم‌ها در جامعه اعتراض دارید؟

خیر به شیوه قانون، قانونی که در حوزه عفاف و حجاب بوده و قدیمی است، قابلیت اجرا ندارد، ضمانت اجرایی در این زمینه ندارد، در کشور درست اجرا نمی‌شود و اگر بخواهد اجرا شود مشکلاتی را اجرا می‌کند.

ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی؟

بله ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی که در حوزه عفاف و حجاب است به این انتقاد دارد. ستاد با دادگاهی شدن مخالف است؛ با محرومیت‌های اجتماعی به این شکلی که در فضای مجازی مطرح می‌شود ستاد مخالف است. با گشت ارشاد و اقدامات اینچنینی مخالف است. بحث ایجابی در اینجا بسیار پررنگ است و در کنار آن اگر باید اقدامات سلبی انجام شود؛ اقداماتی باشد که منجر به تقابل مستقیم نشود و اولین جایی هم که باید اصلاح شود ادارات و مسوولان ما هستند. امروز بیشترین انتقاد ما در حوزه عفاف و حجاب نسبت به مسوولان است نه مردم. مردم در بلاتکلیفی هستند؛ دوقطبی را امروز مسوولان در حوزه عفاف و حجاب بین مردم انجام داده‌اند.

مسوولان هم بخواهند کاری کنند با مردم طرف هستند. چه خوش‌مان بیاید و چه خوش‌مان نیاید بخشی از جامعه منتقد و مخالف است. بخواهید یا نخواهید این تقابل درست می‌شود.

بله. هر طرح، هر ایده و هر قانونی در کشور مخالف و موافق دارد. حتی در قوانین راهنمایی و رانندگی همین‌طور است حتی کرونا را در نظر بگیرید که یک آسیب اجتماعی در حوزه سلامت بود که مردم آسیب آن را می‌دیدند که باعث کشته شدن می‌شود.

این در حوزه آزادی‌های فردی محسوب می‌شود.


آن هم آزادی فردی است. فرض کنید می‌خواهید سوار هواپیما شوید و اگر ماسک نزنید راه‌تان نمی‌دهند.

ماسک بله، اما اگر کسی روسری نداشته باشد یا روسری‌اش عقب باشد، آیا کسی را بیمار می‌کند و منجر به کشته شدن کسی می‌شود؟

نه، ولی باید آسیب را دید. بحث من این است که در حوزه بحث کرونا هم فرهنگ‌سازی در جا‌هایی جواب داد و در جا‌های دیگر سخت‌گیری‌های دیگر در این زمینه انجام دادند. اگر در هر زمینه‌ای نگاه کنید… می‌خواهم بگویم این‌طور که شما فرمودید و بحث‌تان این بود که مخالف و موافق دارد، خب اشکال ندارد. باور ما بر این است که اگر مسوولان با مردم شفاف باشند، مردم بیشتر همکاری می‌کنند. اینکه مسوولان شفاف نیستند و برخی از مسوولان در جلسات خصوصی‌شان تند برخورد می‌کنند و نکات تندی می‌گویند بعد در مقابل دوربین نگاه‌شان را عوض می‌کنند، نگاه اشتباهی است. ما باید با مردم شفاف باشیم و در حوزه عفاف و حجاب با مردم شفاف باشیم و دیدگاه‌ها را بگوییم. در همین حوادث اخیر مساله فقط شال و روسری نبود.

مساله چه بود؟

مساله فراتر از این رفت. در همین موارد ببینید که پرچم همجنس‌گرایی در کشور بالا رفت و عده‌ای مطالبه کردند. در شهر آمل یک خانم پرچم همجنس‌گرایی بالا برد.

خب یک نفر را که نمی‌توانید به همه تعمیم بدهید.

یک نفر هم نبودند. بالاخره ما به همه تعمیم ندادیم. ما می‌خواهیم بگوییم اگر نسبت به آن برنامه نداشته باشیم قطعا آن یک نفر می‌شود ۱۰ نفر و آن ۱۰ نفر بیشتر می‌شود. آسیب، آسیب است. ما اگر یک‌جا حریم را مشخص نکنیم و فضا را در یک زمینه‌ای باز بگذاریم و چارچوب‌ها را مشخص نکنیم قطعا به شرایطی خواهیم رسید که مناسب نیست. الان آغوش رایگان را مطرح می‌کنند. الان وضعیت کیش را ببینید، آیا مساله‌اش روسری است؟ نمی‌دانم فیلم و عکس‌هایش را دیده‌اید یا خیر. ببینید نیمه‌برهنگی و لباس‌های زننده در حال ایجاد است، این دیگر فقط ۲ تار موی خانم‌ها و روسری نیست.

فکر نمی‌کنید این حاصل سخت‌گیری‌های قبل است؟

خیر. بحث سخت‌گیری‌های قبل نیست.

طرف با خودش فکر می‌کند برای اینکه روسری‌ام عقب بوده من را گرفتند و بردند، فرد به این فکر می‌کند که تحقیر شده است.

این کار براساس یک اقدام انجام می‌شود. خیلی از این‌ها هم که این کار را انجام می‌دادند پای‌شان هیچ‌وقت به دستگاه قضایی باز نشده است.

قضایی نه؛ مقصود همان خیابان وزرای معروف است.

می‌خواهم بگویم اقدامی انجام نشده است. یک اصل وجود دارد، بله آن خانم کم‌حجاب در خانواده و بستگان ما هم هست. بالاخره این‌ها در همین کشور زندگی می‌کنند. این‌ها جزو خانواده، نظام و کشور ما هستند. واقعا کنار هم هستیم و آن‌هم یک آسیب است. شاید اگر او یک آسیب ظاهری دارد، من هم هزار آسیب داشته باشم. این نکته درستی است ما نمی‌خواهیم این‌ها را از دایره کشور، نظام و انقلاب خارج بدانیم.

ما یک بحث داریم که می‌گوییم در خیلی از این‌ها آسیب‌ها به جوان گفته نشده است. می‌گویم اتفاقا در این طرح مردم جلو می‌آیند، من می‌گویم این‌ها درصد محدودی هستند که فرمایش شما را تایید می‌کند که این‌ها یک درصد محدودی هستند. نمی‌توانیم به خاطر هزار نفر کشور بعضی جا‌ها قوانینی بیاورد و بعضی چیز‌ها را رها کند.

بالاخره طیف زیادی هستند و در خیابان آن‌ها را می‌بینیم.

بله. باور من این است که اصل و قاطبه مردم ما این موضوع برای‌شان اهمیت دارد و رعایت می‌کنند، خانواده‌های‌شان برای‌شان مهم است. اگر آسیب‌ها را به مردم درست بگوییم، صیانت از این فضا درست انجام شود، باور ما این است که اگر تذکری هم به یک فرد بدهیم، می‌پذیرد. بله قبول دارم که نگاه‌های خشن و سلبی اشتباه اگر انجام بشود، زدگی ایجاد می‌کند.

بعضی از همین‌ها که در حوزه عفاف و حجاب دچار مشکل شدند و وقتی با آن‌ها صحبت می‌کنیم می‌بینیم که به خیلی از آرمان‌ها و مبانی معتقد است و آن بغض درونش باعث شده که این اقدام را انجام می‌دهد. یک زمانی در حوزه طلاق مردم آسیب‌های طلاق را باور نمی‌کردند و می‌گفتند طلاق برای عده‌ای کوچک است امروز مساله طلاق در کشور برای ما خیلی مهم شده است. مجموعه این‌ها هجمه به بحث بنیان و مساله خانواده هست که دشمن روی آن کار می‌کند.

فکر نمی‌کنید اولین موضوع در طلاق، مساله اقتصاد و معیشت باشد؟

می‌توانید بررسی کنید که طلاق منطقه یک تهران بیشتر است یا مناطق پایینی. ببینید که بین بازیگر‌ها و سلبریتی‌ها چقدر طلاق زیاد است، آیا مشکل اقتصادی دارند؟ همسرشان را طلاق می‌دهند و بسیار خوشحال همسر بعدی و… این چه سبک غلطی است که امروز یک سلبریتی بازیگر به مردم و نسل جوان القا می‌کند؟

خب آن هم تصمیم شخصی زندگی‌اش است.

غلط است.

با یک خانمی ازدواج می‌کند و با هم سازگاری ندارند.

به عنوان الگو درست نیست. ما نمی‌گوییم انجام ندهد، طلاق یک حلال الهی است. ما که نگفتیم نه، اما به عنوان الگو در صداوسیمای ما شخصیتی را بزرگ کنند که بنیان خانواده‌اش این‌طور است و تبلیغ می‌کند و علنی مطرح می‌کنند که همسرم را طلاق دادم و همسر دوم نشد، سوم و سوم هم نشد، چهارم. این خیلی غلط است. این تجزیه و تحلیل برای هر شخصیتی یا برای جوان و نوجوان ما که پای تلویزیون می‌نشیند، نیست. این چه سلبریتی‌سازی‌ای است که در کشور انجام داده‌ایم؟ چه شهرتی است؟ همین بنیان خانواده را در کشور ما سست کرده است.

یعنی کسی به فلان بازیگر نگاه می‌کند و بعد می‌گوید من هم بروم طلاق بگیرم؟

بله! وقتی عادی‌سازی می‌شود همین است. خیلی از گناهانی که در سطح اجتماع شکل می‌گیرد همین است.

بحث آسیب‌شناسی و فرهنگ‌سازی یک بحث است، اما بحث برخورد قهرآلود، نگاه و کلام تهدیدآمیز بحث دیگری است. گفتید با محرومیت‌های اجتماعی مخالف هستید. اما در طرح جامع عفاف و حجاب سرفصلی به نام هزینه‌ساز شدن بدحجابی در تعاملات اجتماعی دارد که مثال می‌زند مدیر بانک نسبت به کارمندش، راننده نسبت به مسافر و… تعبیری که پیدا می‌شود این است که این بخش، مردم را مقابل هم قرار می‌دهد. این غیر از برخورد قهرآلود و محرومیت اجتماعی است؟

در طرح ستاد اولین عرصه بحث دستگاه‌های دولتی است که در آنجا ما ضوابط را در حوزه بحث رعایت پوشش در دستگاه دولتی، قوانین هم در آنجا مطرح شده و دو بند هم در حوزه حجاب اسلامی بحث شؤونات اسلامی تذکر داده است که کارمند دولت و کارمند کارکنان در بخش‌های مختلف و محیط اداری مکلف است که حجاب را رعایت کند. اگر می‌خواهیم گره‌های اجتماعی و گره‌های مردم در زمینه‌های مختلف باز شود باید فضای تذکر را باز کنیم.

اگر مدیر تذکر ندهد با مدیر برخورد می‌شود؟

بله. مدیر باید نسبت به رعایت قانون توجه داشته باشد و اگر نداشته باشد بالاتر از آن و همین‌طور ادامه دارد.

بخش خصوصی چطور؟

در عرصه‌های دیگر هم همین‌طور است. فرض کنید که یک خانم می‌خواهد سوار ماشین شود و راننده ماشین می‌گوید طبق قانون باید حجاب را رعایت کنید. تذکر می‌دهد و اگر نه سفرش را لغو کند یک نفر دیگر.

این همان تقابل است.

چه تقابلی؟

مقابل هم قرار دادن مردم است.

نه مقابل هم قرار دادن نیست. یعنی شما می‌گویید اگر در فضای اجتماعی کسی موضوعی را دید به کسی تذکر ندهد؟ یعنی می‌گویید امر به معروف و نهی از منکر را در کشور تعطیل کنیم.

تعطیل نه…

خب همان است؛ به خودش بگوید بهتر است یا به آن مسوول بگوید؟ به آن خانم بگوید که من قانونا باید به شما بگویم که حجاب‌تان را رعایت کنید، خب راننده جریمه می‌شود و چرا این خانم بدحجاب باید برای کسی دیگر هزینه درست کند. من الان راننده تاکسی اینترنتی هستم و رانندگی می‌کنم و با زحمت پول درمی‌آورم. یک خانم در ماشین من می‌نشیند و قانون را زیر پا می‌گذارد و برایم هزینه درست می‌کند. چطور این تقابل نیست؟ چرا این خانم با من تقابل می‌کند؟ تقابل با قانون است.

خب آن راننده هم می‌گوید وقتی روسری را سرش نمی‌کند من چه کار کنم؟

ایشان می‌تواند تذکر بدهد. کسی این تقابل را ایجاد می‌کند که قانون را در کشور زیر پایش می‌گذارد. یعنی آن خانم دارد برای راننده تاکسی هزینه‌سازی می‌کند.

به نظرم این پاسخ خیلی زیرکانه است.

زیرکانه نیست، درست است. من الان جلوی شما نشستم و شما می‌خواهید مساله کسی که ابتدا مشکل ایجاد می‌کند را خط بزنید و بگویید او کار خوبی کرده است.

خط نمی‌زنم.

می‌گویید ولش کن از او بگذریم، چرا راننده بگوید، نه چرا بگذریم؟ ببینید من الان در ماشین می‌نشینم و کمربند را نمی‌بندم. راننده می‌گوید ببند و اگر من این کار را نکنم هزینه‌زاست چرا تقابل ایجاد می‌کند؟ می‌شود بگویید چه فرقی دارد؟ ما در مورد جمهوری اسلامی ایران صحبت می‌کنیم و در کشور ما قانون هست. چرا من در هواپیما می‌نشینم مهمان‌دار سه‌بار می‌گوید کمربندت را ببند، من می‌گویم نمی‌بندم. بعد می‌گوید خب چرا نمی‌بندید؟ خب شما هم به آن مهمان‌دار گیر بدهید، تقابل است دیگر.

آیا شما را پیاده می‌کند؟

حتما مشکل ایجاد می‌کند و حتما تذکر می‌دهد.

از آن خدمات محروم‌تان می‌کنند؟

آن‌ها می‌توانند محروم کنند، چون یک پروتکلی دارند که اگر رعایت نکنید براساس ضوابطی که دارند برخورد لازم انجام می‌شود.

همین که شما گفتید راننده به مسافر می‌گوید و رعایت نمی‌کند و لغو سفر می‌کند.

بله و راننده بعدی بیاید. بالاخره طرف مجبور می‌شود رعایت کند. اگر نخواهد رعایت کند قانون را زیر پا گذاشته است. چرا قانون کشور را زیر پا می‌گذارد بعد می‌گوییم تقابل. اگر قانون را عوض کنیم، موضوع دیگری است. ستاد امر به معروف براساس قانون موجود نظر می‌دهد نگاه شما این است که کاری نداشته باشیم.

نگاه من این است که بالاخره طیفی هستند که نمی‌خواهند رعایت کنند.

آن درصد باید رعایت کنند. شما چطور در کشور اروپایی با قوانین بد مواجه می‌شوید. در مورد حجاب نمی‌گویم، چون به نظرم قانون الهی و درستی است و باید انجام شود. آن خانمی که در ماشین می‌نشیند و قانون‌شکنی می‌کند، باید هیچ اتفاقی نیفتد و او را تکریم هم کنید، چون نباید تقابلی صورت بگیرد.

چرا آن خانم قانون‌شکنی می‌کند و چرا برای من که زحمت‌کش هستم و کار می‌کنم هزینه ایجاد کند و بعد ماشینم باید توقیف شود و به پارکینگ برود. چرا ایجاد می‌کنید؟ قانون را رعایت کنید. اتفاقا نگاه ما این است که در این زمینه مردم با هم کنار می‌آیند، مردم اهل رعایت هستند و فرهنگ‌شان برای‌شان مهم است و رعایت می‌کنند و این طرح می‌تواند به حل موضوع عفاف و حجاب کمک کند.

پس شما قبول دارید که محرومیت‌های اجتماعی ایجاد می‌شود؟

در آن محرومیت نیست. در آن طرحی که مطرح شده است گفته شده بود که اگر انجام نداد فلان اتفاق بیفتد، خدمات ندهند و برای کارت ملی‌اش این اتفاق بیفتد. اما بحث ما جریمه نقدی است، ما در طرح جامع‌مان اولا که این تذکرات از دستگاه‌ها شروع شود و بعد به آن مسوول تذکر داده شود و بعد هم جریمه نقدی اتفاق بیفتد. یعنی فرد جریمه شود و این مساله را هم تخلف ببینیم. یعنی تخلف محسوب شود، دادگاهی نشود و پرونده‌اش به دادگاه ارجاع داده نشود و تقابل مستقیم با او صورت نگیرد و جریمه شود و براساس آن جریمه طرف رعایت کند.

فکر می‌کنم آقای هاشمی‌گلپایگانی چند وقت پیش صحبت از دوربین‌های چهره‌زن کردند که به واسطه کارت ملی شناسایی و جریمه شوند.

جریمه مطرح است. ایشان گفته بود در این زمینه که یکی از عرصه‌هایی که می‌خواهد در آن بحث حجاب پیگیری شود، بحث معابر عمومی و خیابان‌ها هست که گفته بود با بحث دوربین‌ها این قابلیت می‌شود و به جای اینکه پلیس بخواهد گشت ارشاد بگذارد و داخل ون ببرد. همان‌جا دوربین چهره را بگیرد و به طرف پیامک بدهد که شما در انظار عمومی کشف حجاب کردید و لطفا رعایت کنید.

مثلا خانم فلانی یعنی با اسم و مشخصات.

حالا با اسم یا به آن پیامک می‌رود. چون هر فردی یک شماره به نامش در کشور ثبت شده است، به آن شماره پیامک می‌رود که شما در فلان خیابان دیده شدید که کشف حجاب کردید. سه بار تذکر می‌دهد و بعد از سه بار تذکر جریمه نقدی می‌کند.

این براساس قانون است یا دادگاه باید نظر بدهد؟

پیشنهاد ما این است که قانون شود.

الان در حال انجام است؟

ما به مجلس پیشنهاد دادیم و هنوز مجلس ورود نکرده است. از مجلس می‌خواهیم که در حوزه بحث قانون عفاف و حجاب به‌طور جدی ورود پیدا کنند، در صحن علنی بحث و گفتگو کنند و نسبت به موضوع تصمیم‌گیری شود. خلأ قانونی در این زمینه وجود دارد و قانون موجود پاسخگو نیست و ضمانت اجرایی ندارد. این خلأ، تقابل، دوقطبی و مشکل در جامعه ایجاد می‌کند.

اگر قانون باشد مردم بهتر رعایت می‌کنند و هم تکلیف مشخص است و هم ضابطین قضایی سلیقگی عمل نمی‌کنند و هم وقتی دستگاه قضایی می‌خواهد اقدام کند اقدامش در این زمینه صحیح‌تر است. اعتقاد ما این است که در طرح جامع عفاف و حجاب در ستاد اتفاقا کرامت بانوان در این حوزه حفظ می‌شود. ما احساس می‌کنیم براساس قانونی که کشور دارد طرح معقولی است و پاسخگو است و می‌تواند وضعیت عفاف و حجاب در کشور را ساماندهی کند.

در طرح جامع عفاف و حجاب در جایی درباره برخورد‌هایی مانند گشت ارشاد که آورده‌اید نوشته شده با مقاومت‌های مردمی روبه‌رو می‌شود. این مقاومت از کجا می‌آید؟


captcha