نسخه چاپی
ارسال به دوستان
تحقیر فوتبال ایران با مدیریت تاج؛ نه کمپ به ما دادند نه ویزا
برخلاف ادعای فدراسیون فوتبال و مهدی تاج، ویزای ۱۵ نفر از کاروان اعزامی ایران به آمریکا صادر نشد.
وضعیت فوتبال در عرصه ملی، در آستانه برگزاری رقابتهای جام جهانی، آشفته به نظر میرسد. ایران که از قبل برنامهریزی کرده بود اردوی آخر را در اسپانیا برگزار کند، با همان کشور دیداری دوستانه داشته باشد و سپس با فراغ بال به آمریکا بپرد، با شوکهای ریزودرشتی مواجه شد. اردوی اسپانیا از کف رفت، بازی با آن ابَرقدرت جایش را به تیم «مالی» داد و پرواز هم طولانی و از ترکیه به مقصدی عجیب، یعنی مکزیک، شد. جالب است در تمامی این «آشفتگیها» رد پای مهدی تاج به عنوان رئیس فدراسیون فوتبال و مشاوران و نواب او دیده میشود.
تهدیدهای کشکی!
مهدی تاج مدیر امروزی فوتبال ایران نیست؛ پای صحبتهایش که بنشینی از زمانی که فوتبال در ایران، سمتوسوی حرفهای به خودش گرفته، یک گوشهی کار را داشته است. حالا هم که نقش مدیریتیاش در سومین جام جهانی که عهدهدار مسئولیتی در فدراسیون است، پررنگ شده. دست بر قضا، این جام آخر حسابی برایش اتفاقات غیرمنتظره در پی داشته است. البته که همه تقصیرات گردن او نیست؛ جنگ و حمله آمریکا به ایران، پلنهای تاج را به هم ریخت. دقیقا به همین دلیل بود که چندصدایی در فضای ورزش ایران بلند شد.
عدهای نرفتن به آمریکا را همسو با ایدئولوژیهای جامعه توصیف کرده و عدهای بر رفتن اصرار داشتند. تاج و همکارانش در زمره نفرات دوم بودند. آنها برای اینکه از شدت نگرانی گروه نخست کم کنند، هر روز وعده دادند که فیفا پشت تیم ملی ایران است و آمریکا «کارهای» نیست. هرچه زمان جلوتر رفت و عرصه بر فدراسیون تنگتر و اختیارات فیفا محدودتر شد، مهدی تاج، زبان تهدیدش سرختر گشت. نتیجه شد آنکه چندین بار در گفتوگو با رسانههای همسو، تهدید کرد که اگر آمریکا «فلان» کند و «بهمان»، چنین میکنیم و چنان.
حالا که ویزای 15 نفر از اعضای کاروان اعزامی ایران به آمریکا ریجکت شده، روشن است تهدیدات فیفا و آمریکاییها از سوی مهدی تاج، «کشک» است. او پیشتر گفته بود که «اگر آمریکا به «همه» اعضای تیم ملی ایران ویزا ندهد، تصمیمی جدی میگیرند». الان که به بیش از دو سوم این کاروان ویزا داده نشده، تصمیم جدی تاج چیست؟ آیا او قرار است دوباره تهدیدی تازه به کار ببرد؟
عزت فوتبال ایران کجا رفت؟
مهدی تاج، علاوه بر تهدیدهای مکرر، مرد وعدههای بیفرجام هم به شمار میرود. او بارها در این بازه زمانی که سایه جنگ بر سر کشور سنگینی کرده، از کلمات عامهپسندی همچون حفظ شان و عزت فوتبال ایران صحبت کرده است؛ حتما مخاطب و مخاطبانی داشته که چنین عباراتی برایشان خوشایند باشد. با این وجود، شاید حالا وقت آن رسیده تا از مهدی تاج، تعبیر و ترجمه چنین عزتی پرسیده شود. آیا زمانی که آمریکا به دو سوم نمایندگان فدراسیون که قرار بود به مراسم قرعهکشی بروند، ویزا نداد، عزت فوتبال ایران حفظ شد؟ آن زمان خیلی سریع مسئولان ردهبالا از این گفتند که به «نشانه اعتراض هیچ نمایندهای از ایران، حتی همان چند نفری که ویزا گرفتهاند، به آمریکا نخواهند رفت».
کمی بعد اما فدراسیون دوباره سناریو را چرخاند؛ آنها با اشاره به این مورد که حضور نفرات ویزا گرفته ایرانی در محل قرعهکشی، فرصت مناسبی برای رایزنی جهت بازیهای تدارکاتی و فرصتطلبی برای انتخاب کمپ بهتر است، «اعتراض» را برگردانده و گفتند باید از این قرعهکشی بهره ببرند. نتیجه چه شد؟ نه تیم ملی بازی دوستانه و تدارکاتی آبرومندانهای برگزار کرد و نه اصلا کمپی در آمریکا به تیم ملی ایران داده شد!
این مورد دوم که خود یک داستان تراژیک است؛ ایران کمپ «توسان» در آریزونا را از مدتها قبل رزرو کرد ولی دولت ترامپ، با فشار آوردن به فیفا مبنی بر اینکه علاقهای ندارد ایرانیها در طول برگزاری جام جهانی، طولانیمدت در این کشور باشند، کمپ را از ایران گرفته و تیم ملی را به آن سوی مرزهای این کشور، در مکزیک، آواره کردند. مهدی تاج ولی با پوشاندن واقعیت، از این تغییر کمپ به عنوان یک «دستاورد بزرگ» یاد کرد و رفقای رسانهایاش از آن حماسه ساختند. واقعیت را ولی کلودیا شینباوم بیان کرد: «آمریکاییها نمیخواستند ایران در خاک این کشور کمپ داشته باشد و فیفا از ما خواست به آنها کمپ بدهیم».
همین قدر ساده و عریان، شان و عزت تیم ملی فوتبال ایران با مدیریت مهدی تاج زیر سوال رفت و کسی هم از او نپرسید آنهمه شمشیری که از رو برای «یانکیها» کشیده بودید را کی و چگونه غلاف کردید.
نه کمپ دادند، نه ویزا
روایتهای مدیریتی مهدی تاج و هنر مذاکرهاش فقط مربوط به یکی دو مورد نمیشود؛ حتما داستان دیپورت او از فرودگاه کانادا که آنجا هم قهرمانسازی صورت گرفت را خاطره فوتبالیها به یاد خواهد داشت؛ او پس از آن رفتار، شروط 10گانهای برای فیفا گذاشت که اگر رعایت نشود، ایران در جام جهانی حاضر نمیشود. مهمترین آن شروط، صدور ویزا برای همه اعضای کاروان اعزامی ایران به آمریکا بود. تاج، لاف رفاقتش با جانی اینفانتینو را میزد؛ آن قدر شور که بالاخره با اعتراض احمد دنیامالی، وزیر ورزش، مواجه شد.
با این وجود، او تصور میکرد قدرت اینفانتینو به قدری است که بتواند همه شروط ایران برای حضور در جام جهانی را فراهم کند. از بد روزگار، همان پله نخست، همان شرط اول، عملی نشده. آمریکا به 15 نفر از اعضای کاروان اعزامی ایران به جام جهانی ویزا نداده و وزارت امورخارجه این کشور یک جمله فقط پاسخ داده است: «به آنهایی که نیاز بوده، ویزا داده شده است».
آمریکا نه به ایران کمپ داده، نه ویزا؛ در ایران ولی مهدی تاج و مشاوران رسانهای و غیررسانهایاش او را مدیری «انقلابی» با صفتهای «عامهپسند» میدانند. اصل ماجرا ولی چیز دیگری است: فوتبال ایران با مدیریت مهدی تاج در این ماهها حسابی تحقیر شده است.
