اوباما برای جلوگیری از حمله نظامی به ایران هر کاری می کند / به این 2 دلیل، پیش بینی نتیجه مذاکرات هسته ای بسیار دشوار است!

اندیشکده «مرکز مطالعات استراتژیک بگین سادات» اسرائیل نوشت: همزمان با اینکه مذاکرات غرب با ایران بر سر موضوع هسته‌ای این کشور با تمدیدهای پی‌درپی و اضافی روبرو شده است، می‌توان احتمال داد که مذاکرات آتی بیشتر بر امتیازاتی تمرکز خواهد داشت که ایران به دنبال دستیابی به آنهاست. علاوه بر این، آمریکا نیز احتمالاً در آینده تحت‌فشار فراوانی قرار خواهد گرفت تا به عنوان رهبر تلاش‌های دیپلماتیک در قبال موضوع هسته‌ای ایران، از این مسئله کناره‌گیری کند.

به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری «تیک» Tik.ir، حدس و گمانه‌زنی‌ها درباره مذاکرات هسته‌ای با ایران همگی اشتباه بودند. تصور همه بر این بود که در آخرین لحظات مذاکره، ایران برای دستیابی به توافق نهایی حرکت و گامی هرچند کوچک را در این مسیر برمی‌دارد. همه گمان می‌کردند درست مانند بازارهای سنتی که در آن خریدار در لحظه آخر چانه‌زنی تنها با پرداخت مقداری پول بیشتر از به هم خوردن معامله جلوگیری می‌کند، ایران نیز در لحظات پایانی مذاکرات با موافقت خود و اعطاء امتیازات مختصری به مذاکرات پایان داده و توافق نهایی را محقق خواهد ساخت. در نتیجه این امر تهران می‌توانست حرکت خود را در جاده طولانی دستیابی به تسلیحات هسته‌ای قرار گرفته آغاز نماید.

اما تمامی این فرضیات اشتباه بودند. ایران بیش از آنچه قبلاً تصور می‌شد اعتمادبه‌نفس و اطمینان خاطر دارند. ایرانیان به این باور رسیده‌اند که شش قدرت جهانی (آمریکا، روسیه، چین، انگلیس، فرانسه و آلمان) بیش از آنها مشتاق این توافق‌ هستند. بنابراین علیرغم انگیزه‌ها و مشوق‌هایی که از سوی غرب به ایران داده شده است این کشور تمایلی ندارد تا حتی ذره‌ای در مقابل غرب و قدرت‌های غربی تسلیم شود. برای همین به نظر می‌رسد تمدید مذاکرات مورد علاقه تمامی طرفین مذاکره‌کننده باشد. ایران به خوبی می‌داند تا زمانی که مذاکرات ادامه یابد دیگر لزومی برای نگرانی در مورد حمله نظامی یا هرگونه تحریم اقتصادی جدیدی نیست. همچنین این کشور می‌داند هرچقدر که مذاکرات به طول بینجامد، می‌تواند پیشنهاد‌های بهتری از سوی طرف مقابل دریافت کند. در تاریخ مذاکرات ایران و غرب همواره شرایط همواره اینگونه بوده است. مذاکرات کنونی ابتدا با پیشنهاد فعالیت ۵۰۰ سانتریفیوژ در برنامه هسته‌ای ایران شروع شد اما اکنون این میزان به ۴۵۰۰ سانتریفیوژ رسیده است. در حال حاضر ایران دارای ۹ هزار سانتریفیوژ فعال و ۱۰ هزار سانتریفیوژ غیرفعال اضافی است.

به نظر می‌رسد که تهران هنوز هم از دستاوردهای خود ناراضی است. ایرانیان می‌خواهند روند توسعه هسته‌ای را سریع‌تر دنبال کنند بی‌آنکه این موضوع عواقب ناگواری برای آنها به دنبال داشته باشد. بعید به نظر می‌رسد که ایرانیان بدون اعمال تحریم‌های شدیدتر و تهدیدات نظامی جدی از مطالبات و خواسته‌های خود صرف‌نظر کنند. اما متأسفانه احتمال اینکه شش قدرت جهانی بر سر سایر مسائل مهم دیگر با ایران مصالحه و سازش نمایند بسیار زیاد است. ایران تاکنون توانسته امتیازات قابل‌توجهی را در طی روند مذاکرات به دست آورد. این امر ریشه در دو اشتباه بزرگ غرب دارد. ایران به خوبی از این موضوع آگاه است که شکست مذاکرات برای آمریکا (که اکنون رهبری مذاکرات را عهده‌دار است) یک گزینه به حساب نمی‌آید، چراکه این امر می‌تواند احتمال انجام عملیات نظامی را افزایش دهد. آمریکایی‌ها برای جلوگیری از شکست مذاکرات و حمله نظامی حاضرند دست به هر اقدامی بزنند و آنها با اظهاراتشان در این موضوع خود را در تنگنا و شرایط دشواری قرار داده‌اند.

دو مسئله نامشخص و مبهم در مورد آمریکا وجود دارد که پیش‌بینی نتیجه مذاکرات را بسیار دشوار می‌سازد. موضوع نخست، سرسختی و مقاومت بیش از حد باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکاست: اینکه بعد از برداشته شدن تمامی تحریم‌ها علیه ایران، باراک اوباما دست به هر اقدامی خواهد زد تا به توافقی موفق هرچند توخالی دست یابد، یا اکنون که میراث ریاست جمهوری اوباما از اهمیت بالایی برایش برخوردار است، تصمیم خواهد گرفت مصرانه روی موضع خود بایستد تا مبادا آیندگان او را رهبری به خاطر آورند که تسلیم ایران شده است. دومین موضوع مبهم در این زمینه به کنگره برمی‌گردد و آن این است: اکنون که کنترل کنگره آمریکا در دستان جمهوری‌خواهان قرار گرفته است، واکنش کنگره این کشور در قبال اعطاء امتیازات بیشتر به ایران چگونه خواهد بود و آنها با این مسئله چگونه برخورد خواهند کرد.