نسخه چاپی
ارسال به دوستان
اعتراض زیدآبادی به مخالفان توافق/ این که نشد سیاستورزی!
احمد زیدآبادی نوشت: مذاکره یعنی بده-بستان و آمادگی برای انجام آن. آنها اگر فکر میکنند میشود مذاکرهای با آمریکا انجام داد که توافق برآمده از آن، صد در صد به سود ایران و صد در صد هم به زیان طرف مقابل باشد، فرمول آن را ارائه دهند. اگر ادامهٔ وضعیت تعلیق و بلاتکلیفی و نه جنگ و صلح کنونی را به صلاح کشور میدانند، پس به طور صریح آن را بیان کنند
احمد زیدآبادی، تحلیلگر سیاسی، در یادداشتی تحت عنوان «این کجا و آن کجا ندارد!» در کانال تلگرامی خود نوشت: « علی مطهری گفته است؛ مخالفان مذاکره، اسرائیل و تندروهای داخلی هستند. مالک شریعتی نمایندهٔ مجلس در واکنش به سخن آقای مطهری نوشته است: "یک بار تصمیم بگیرید منطقی باشید! شاید خوشتان آمد؛ ایرانیان منتقدی که نگران متن مذاکراتند، مخالف امتیاز دادن بیشتر به دشمنان ایران هستند.
صهیونیستهای خبیث علیه مذاکرات عملیات میکنند، چون با دادن حتی یک امتیاز به ملت ایران مخالفند. هردو مخالفند؛ اما این کجا و آن کجا؟!" در پاسخ به آقای شریعتی میتوان گفت؛ اما اگر نتیجهٔ مخالفت هر دو، عقیم شدن مذاکرات و آغاز دوبارهٔ جنگ باشد، آنوقت چه؟ در عمل اجتماعی و سیاسی، نیت افراد چندان حائز اهمیت نیست، آنچه مهم است نتیجهٔ عملکرد آنهاست. آهویی را تصور کنید که یک شکارچی او را به قصد کشتن و خوردن، مورد هدف قرار دهد.
همزمان، یک ناطور هم همان آهو را به قصد بازداشتن او از چریدن علفزار هدف گیرد. نتیجهٔ کار هر دو، کشته شدن آهوست، هر چند که نیت صیاد و ناطور متفاوت بوده باشد. اگر در شرایط کنونی، مخالفتِ همزمانِ اسرائیل و به تعبیر آقای مطهری تندروهای داخلی، نتیجهاش ناکامی مذاکرات و شروع دوبارهٔ جنگ باشد، دیگر چه فرقی میکند که این دو، با انگیزههای متفاوت و متضادی با مذاکره مخالفت کرده باشند! بنابراین، مخالفان مذاکره و توافق در داخل هیئت حاکمه، لازم است کمی هم مسئولیتپذیر باشند! اگر حامی آغاز دوبارهٔ جنگ هستند، بهتر است آن را صریح و علنی بیان کنند و خود را پشت الفاظی چون مخالفت با دادن امتیاز در مذاکرات پنهان نکنند!
مذاکره یعنی بده-بستان و آمادگی برای انجام آن. آنها اگر فکر میکنند میشود مذاکرهای با آمریکا انجام داد که توافق برآمده از آن، صد در صد به سود ایران و صد در صد هم به زیان طرف مقابل باشد، فرمول آن را ارائه دهند. اگر ادامهٔ وضعیت تعلیق و بلاتکلیفی و نه جنگ و صلح کنونی را به صلاح کشور میدانند، پس به طور صریح آن را بیان کنند.
اگر هم در آغاز دوبارهٔ جنگ خیر و منفعتی برای کشور میبینند، شجاعت بیان شفاف آن را داشته باشند! اینکه با هر حرکت ایجابی مخالفت کردن و مشتی حرفهای کاملاً سلبی به وسط کشیدن و معیشت مردم و اقتصاد و سرنوشت کشور را در بلاتکلیفی و انتطار ابدی گذاشتن که نشد سیاستورزی! نتیجهٔ سلبیگرایی، زمین خوردن کشور است و نتانیاهو و تیمش نیز همین را میخواهند. بنابراین خواسته یا ناخواسته همسویی کاملی بین این دو پدید آمده است، این کجا و آن کجا هم ندارد؛ چون نتیجهٔ کار کشته شدن آهوست!»
